PUBLICITÉ

Zenuwpijn: geen pijn als een andere!

Geüpdatet door Hélène Joubert, wetenschapsjournaliste op 02/11/2016 - 12h37
-A +A

Niet alle pijn lijkt op elkaar. Zenuwpijn of neuropathische pijn – dat is pijn als gevolg van de beschadiging van een zenuw - berokkent 5% van de bevolking dagelijks hinder. In tegenstelling tot andere pijnklachten wordt dit type pijn niet met de traditionele pijnstillers verlicht, maar al meteen met anti-epileptica of antidepressiva. Internationale experts hebben zich onlangs verdiept in de behandeling van deze chronische pijn die het functioneren erg bemoeilijkt. Prof. Nadine Attal is neuroloog en heeft de aanbevelingen van de Wereldpijndag 2016 mee helpen opstellen. Ze geeft ons meer uitleg over deze te weinig bekende en nochtans vrij verspreide pijn.

PUB

Een kwart van de pijnklachten is zenuwpijn

Neuropathische pijn of zenuwpijn is chronische pijn en vormt een serieuze handicap in alle bereiken van het dagelijks functioneren.

Bij het woord pijn denken we automatisch aan de traditionele pijn die we oplopen als we ons bezeren, pijn die voortkomt van onze ruggenwervels, pijn door artrose of kanker, enz. In al die gevallen gaat het om zogenaamde nociceptieve pijn, dat is pijn als gevolg van de aanhoudende en overdadige prikkeling van de perifere nociceptoren (de pijnreceptoren) of met andere woorden beschadiging van perifeer weefsel. Een sterke of minder sterke pijnstiller (paracetamol, ontstekingsremmer, codeïne of morfinederivaten, enz.) volstaat om de pijn te onderdrukken.

Maar in een kwart van de gevallen gaat het om een heel ander type pijn en is de pijn te wijten aan beschadiging van een zenuw of aan een ziekte die het zenuwstelsel aantast. Ongeveer 5van % de bevolking kampt met deze heel specifieke constante chronische pijn (brandende pijn, een koude pijn) of plotseling optredende hevige pijn die doet denken aan een elektrische schok (doorbraakpijn). Soms gaat de pijn ook gepaard met gevoelstoornissen zoals gevoelloosheid, jeuk, onaangename kriebelingen, enz.

Mensen wachten gemiddeld nochtans drie jaar voor ze met hun probleem naar een gespecialiseerd pijncentrum trekken.

Eerder antidepressiva en anti-epileptica dan pijnstillers

In de studies ondervindt een vijfde van de zenuwpijnlijders verlichting in vergelijking met een placebo; in het ‘echte leven’ is dat zelden meer dan een op de twee. Ook bij een goede verzorging reageert de patiënt nooit volledig op de behandeling.

Onlangs heeft de International Association for the Study of Pain haar nieuwe aanbevelingen gepubliceerd (1). Daarin wordt onderscheid gemaakt tussen eerstelijnsbehandelingen met medicatie, tweedelijnsbehandelingen (als de eerstelijnsbehandeling niet aanslaat) en derdelijnsbehandelingen:

  • Eerstelijnsbehandeling: De therapeut heeft de keuze tussen antidepressiva* en anti-epileptica (pregabaline of gabapentine).

Het combineren van een middel tegen epilepsie en een antidepressivum (pregabaline-duloxetine) kan nuttig zijn als een van de twee medicijnen maar gedeeltelijk werkzaam is. Maar let ermee op, want sommige combinaties zijn zinloos of zelfs gevaarlijk. Dat is het geval met gabapentine en pregabaline (omdat ze hetzelfde werkingsmechanisme hebben), met duloxetine en amitriptyline bij sterke dosissen en met antidepressiva en tramadol, ook bij sterke dosissen. 

De keuze van de medicatie hangt af van het specifieke terrein (psychiatrische en psychische comorbiditeit (het samen voorkomen van twee of meer aandoeningen), fysieke comorbiditeit), en van de contra-indicaties (cardiovasculaire klachten voor tricyclische antidepressiva, leverziektes voor duloxetine).

Als de patiënt last heeft van angststoornissen, gebruikt men beter duloxetine of pregabaline - deze middelen werken ook in op gegeneraliseerde angststoornissen; als er een depressieve component aanwezig is, is een antidepressivum eerder aangewezen (al zijn de gebruikte dosissen om de depressie en de pijn te behandelen niet noodzakelijk dezelfde).

Al deze medicijnen kunnen slaperigheid of een gevoel van duizeligheid veroorzaken. Pregabaline en de tricyclische antidepressiva kunnen tot gewichtstoename leiden.

  • Tweedelijnsbehandeling: Als de behandeling niet aanslaat - wat het geval is bij ongeveer de helft van de patiënten -  kunnen er topische medicijnen of middelen voor lokale aanwending worden gebruikt.

Het topisch middel capsaïcine -het nieuwe product-  en het topsich middel lidocaïne *** worden voortaan aanbevolen bij perifere neuropathische pijn  (pijn enkel veroorzaakt door beschadiging van een zenuw en niet van het beenmerg of de hersenen) zoals zona, zenuwpijn door diabetes of zenuwpijn na een heelkundige ingreep.

Capsaïcine is een afgeleid product van paprika en werkt selectief op de pijnreceptoren. De pijn moet zi h beperken tot een heel precieze lichaamszone. In Frankrijk worden capsaïcinepleisters alleen bij behandeling in het dagziekenhuis voorgeschreven.

Een andere mogelijke tweedelijnsbehandeling is tramadol. Dat is een licht opiaat (opioïde, een morfinederivaat).       

  • Derdelijnsbehandeling: Sterke opiaten (morfinederivaten) die vaak op korte termijn doeltreffend zijn, maar waarvan het gebruik op lange termijn delicaat is door het potentieel verslavend effect of het risico op overmatig gebruik. Vanaf de dosis van 120 mg/dag morfine-equivalent is opvolging in een centrum voor pijnbehandeling aangewezen.

Initialement publié par Hélène Joubert, wetenschapsjournaliste le 25/10/2016 - 16h59 et mis à jour par Hélène Joubert, wetenschapsjournaliste le 02/11/2016 - 12h37

(1) Neuropathic Pain Special Interest Group of the IASP ; Finnerup, Attal et al Lancet Neurol 2015.

*tricycliques comme l’amitriptyline ou les inhibiteurs mixtes de la recapture de la sérotonine et de la noradrénaline comme la duloxétine** ; éventuellement la venlafaxine.

** en France, la duloxétine a une AMM dans les douleurs neuropathiques (DN) liées au diabète exclusivement, alors que les études ont fait état de son efficacité dans d’autres DN.

***réservées aux douleurs neuropathiques du zona.

 

 

Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUBLICITÉ
Lees ook
Sport: Waar heb je pijn? Geüpdatet op 11/04/2011 - 15h53

Sportbeoefening leidt op elk niveau vaak tot pijn . Het is belangrijk de verschillende soorten pijn te kunnen onderscheiden en de plaatsen waar het pijn doet precies te kunnen aanduiden. Een overzicht…

Pijn in de onderbuik? Raadpleeg een arts! Gepubliceerd op 01/03/2017 - 17h20

Pijn in het bekken of de onderbuik komt vaak voor en de meeste vrouwen kunnen erover meespreken. Deze pijn kan acuut of chronisch zijn. De oorzaken zijn uiteenlopend en moeten mensen ertoe aanzetten een arts te raadplegen.

Pijn en de behandeling ervan in 12 kernpunten Geüpdatet op 22/10/2004 - 00h00

Iedereen wordt ooit met pijn geconfronteerd. Over chronische en acute pijn, pijnstillers, aspirine, morfine, bijzondere pijn bij kinderen, bestaan er heel wat verkeerde ideeën. Test uw kennis.

Meer artikels