PUBLICITÉ

Waarom is met de familie bijeenkomen soms zo moeilijk?

Geüpdatet door Dr. Catherine Solano, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 24/12/2013 - 14h50
-A +A

De eindejaarsfeesten, religieuze feesten in familiekring, huwelijken, dopen of zelfs begrafenissen, …stuk voor stuk gelegenheden om samen te zijn in familiekring.

Sommigen zijn er dol op, anderen hebben er een gloeiende hekel aan.

Waarom is niet alles rozengeur en maneschijn in het land van de familiebijeenkomsten?

PUB

Omdat we onze familie niet kiezen.
ze wordt ons opgedrongen, of ze ons nu bevalt of niet. We kunnen ze graag hebben… of ze verafschuwen of zelfs uit de weg gaan. Sommigen zouden liever weglopen, maar hebben daarvoor de moed niet, dus komen ze toch maar tegen hun zin naar familiefeesten.

Omdat we een gemeenschappelijke geschiedenis hebben.
Die geschiedenis kan mooi en gelukkig zijn, maar evengoed pijnlijke littekens nalaten. Bij elke ontmoeting kunnen die littekens weer opengaan.

Omdat het tijdstip ons meestal wordt opgelegd.
We moeten dan naar een bijeenkomst gaan waarvoor we niet automatisch staan te springen.
Zo is een doopviering voor een atheïst een beproeving of erger, als er op de koop toe ook familiale conflicten zijn.

Want overal waar sprake is van bloedbanden, sluimeren er oude, niet-opgeloste conflicten.
"Mijn broer is altijd jaloers geweest op mij en probeert me nog altijd te kwetsen."
We zitten opgezadeld met oude reflexen die bij elke familiebijeenkomst versneld opduiken. We zitten hier immers niet op "maagdelijk", maar op beladen terrein, bezet door allerlei achtergronden en voorgeschiedenissen!

Bovendien heeft iedereen zowat zijn eigen familiale geschiedenis.
U bent geen vreemdeling, maar krijgt van bij het begin een etiket opgekleefd.
"Hij is zo intelligent, maar is compleet geflopt in zijn studies", "Waarom heeft ze in godsnaam haar man laten zitten? Zo een lieve echtgenoot!" enz.
Een etiket werkt als een beklemmend keurslijf, waardoor we elders frisse lucht willen gaan opsnuiven!

In sommige families heerst bovendien ook een zekere competitie.
De enen hebben het gemaakt (familie, studies, geld, politiek enz.), de anderen zijn middenmoters, nog anderen zijn op basis van de familiale criteria in heel wat opzichten mislukt. Het is dan ook makkelijk te begrijpen dat diegenen die van familiebijeenkomsten houden, tegelijk ook diegenen zijn die het voor de wind gaat! De anderen trekken zich liever terug in hun cocon in plaats van het gevoel te hebben naar het schavot te moeten.

Maar ook als we heel onze familie graag zien, toch hebben we soms onze buik vol van al dat geleuter en gezwets.
Altijd dezelfde verhalen, dezelfde herinneringen, dezelfde koeien die uit de gracht gehaald worden: "Ach, wat was je toch een schattige krullenbol toen je één jaar was…". We hebben dan integendeel zin om nieuwe ervaringen op te doen en frisse geluiden te horen….

Gelukkig is een familie geen statisch gegeven, maar verandert ze: de kleinen worden groot, de opstandige pubers komen in hun jaren van verstand, de volwassenen worden een dagje ouder, … Iedereen kan bijdragen tot een betere sfeer en de tradities in goede zin veranderen, om mee te bouwen aan de familie van zijn dromen.

En als dat niet mogelijk is, is het ongetwijfeld een kwestie van overleven om zijn familie te ontvluchten en ... er vervolgens zelf een eigen gezin te stichten!

Initialement publié par Dr. Catherine Solano, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste le 06/01/2004 - 00h00 et mis à jour par Dr. Catherine Solano, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste le 24/12/2013 - 14h50
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUBLICITÉ
Lees ook
Familietherapie Geüpdatet op 22/04/2003 - 00h00

Familietherapie is een groepsavontuur en een werk van lange adem. In de praktijk van de therapeut kunnen verschillende generaties en verschillende therapeuten samenkomen. Wanneer is een dergelijke aanpak noodzakelijk en bij wie kan men ervoor terecht...

Niet oordelen om beter te evalueren... Geüpdatet op 27/02/2007 - 00h00

We zijn verplicht om te leven met onszelf, met onze persoonlijkheid en ons karakter. Een woonst, een beroep en kleren kan je kiezen, maar dat is niet het geval met de psyche . En die blijkt ons niet altijd of op bepaalde vlakken helemaal niet te beva...

Meer artikels