PUBLICITÉ

Van babygehuil tot borderlinestoornissen

Gepubliceerd door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 20/01/2004 - 00h00
-A +A

Studies over ouderliefde en moederinstinct zouden een beter inzicht kunnen bieden in borderlinestoornissen.

PUB

Onderzoekers aan de Universiteit van Basel in Zwitserland hebben aan volwassenen met en zonder kinderen opnames laten horen van babygehuil en -gelach, en maten daarbij hun hersenactiviteit via MRI (magnetische resonantie). Op die manier kwamen ze tot de ontdekking dat de hersenen van ouders sterker reageren op gehuil dan op gelach. Het gehuil activeert namelijk een specifieke hersenzone, de amygdala (of tonsilla) cerebelli, die een rol speelt bij emotionele processen. Als de baby huilt en er traantjes vloeien, is dat voor de ouders een teken dat er iets scheelt. Dat weekt bij hen emoties los (onrust, angst, …) die op hun beurt het ouderinstinct aanwakkeren. Volwassenen zonder kinderen daarentegen reageren meer op het gekir van de babies.

Mannen en vrouwen reageren ook anders op de geluiden van hun kinderen. Als wijfjesratten geluiden horen van hun jongen, vermindert de activiteit in hun prefrontale cortex, die de niet-relevante geluiden begint te filteren. Dat proces doet zich niet voor bij de mannetjes. Het is mogelijk dat babygeween ook bij vrouwen de geluidsfilter van de prefrontale cortex activeert, waardoor ze het gehuil als een alarmsignaal interpreteren. De elektrische impulsen worden dan doorgestuurd naar andere hersenzones, wat sterke emoties uitlokt en tot zorggedrag leidt (zogen, knuffelen, …).

Deze studies zouden meer inzicht kunnen bieden in borderlinestoornissen. Een borderlinepersoonlijkheid heeft onstabiele relaties, en ook zijn zelfbeeld en zijn emoties zijn labiel. Deze aandoening komt, in diverse graden, voor bij 2 % van de bevolking. Het is mogelijk dat er bij die personen iets misloopt met de verbindingen tussen de prefrontale cortex en de amygdala cerebelli. Weten hoe die zones normaal reageren in bepaalde sociale situaties kan helpen om uit te maken wat er precies scheelt bij de patiënten.

Gepubliceerd door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 20/01/2004 - 00h00 Seifritz, E. et al. Differential sex-independent amygdala response to infant crying and laughing in parent versus nonparents. Biological Psychiatry, 54, 1367-1375, (2003).
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUBLICITÉ
Lees ook
Woorden voor welzijn Geüpdatet op 10/07/2007 - 00h00

Verwoorden wat u voelt door met een therapeut te praten of het neer te pennen in een dagboek, kan helpen om u beter te voelen. Dat komt niet door het stilstaan bij uw emoties, maar wel door het verdovend effect ervan op uw denkvermogen, zo blijkt uit...

Meer artikels