PUBLICITÉ

Roken en astma: redde wie zich redden kan!

Gepubliceerd door Dr. Philippe Presles op 19/08/2003 - 00h00
-A +A

Astma is een ziekte die niet altijd goed begrepen wordt door wie eraan lijdt. Ze omvat twee specifieke aspecten: de ene - bronchoconstrictie of de astma-aanval - is goed zichtbaar, de andere - ontsteking van de bronchiën - niet. De eerste wordt behandeld met bronchodilatatoren, de tweede met corticoïden. Maar opgelet: corticoïden, die als doel hebben aanvallen te voorkomen, verliezen hun doeltreffendheid bij roken.

PUB

Deze twee aspecten verklaren waarom de behandeling twee luiken omvat:

  • de behandeling van de aanvallen met bronchodilatatoren zoals Ventoline; dit onderdeel van de behandeling wordt goed begrepen door de patiënten;
  • de behandeling van de ontsteking, die gepaard gaat met weinig symptomen en dus vaak verwaarloosd wordt, hoewel ze essentieel is om de aanvallen te voorkomen.
Corticoïden zijn de meest doeltreffende behandeling van de bronchiënontsteking, die aan de basis ligt van astma. De meeste beschikbare producten zijn opmerkelijk doeltreffend. Toch zijn sommige patiënten resistenter dan andere tegen corticoïden, en uit een publicatie vorig jaar bleek dat roken de doeltreffendheid van inhalatiecorticoïden bij patiënten met matige astma kan verminderen. Mogen we daaruit echter besluiten dat corticoïden zinloos zijn bij astmapatiënten die roken?

De studie wilde antwoord geven op die vraag door na te gaan hoe astmapatiënten - rokers en niet-rokers - reageerden op orale corticoïden. Zestig volwassen en rokende astmapatiënten bij wie de omkeerbaarheid van hun bronchiale obstructie hoger lag dan 15 % als ze een behandeling volgden met bronchodilatatoren, kregen willekeurig gedurende 2 weken een ontstekingsremmende behandeling (40 mg prednison) of een placebo toegediend. Vijftig patiënten (26 niet-rokers, 14 rokers en 10 ex-rokers) doorliepen de studie volledig.

De ademhalingsfunctie van de niet-rokers - die gemeten werd met spirometrische tests (meting van het maximale uitademingsvolume per seconde) - verbeterde na het nemen van corticoïden aanzienlijk in vergelijking met de placebogroep. De astmacontrolescore was alleen verminderd bij de niet-rokers. Al die resultaten tonen duidelijk aan dat roken een oorzaak is van het mislukken van orale corticotherapie bij astmapatiënten. Een argument te meer om rokende astmapatiënten te overtuigen om te stoppen!

Gepubliceerd door Dr. Philippe Presles op 19/08/2003 - 00h00 R Chaudhuri et coll., Am. J. Respir. Crit. Care, A956, 2003. Mededeling aan de ATS 2003.
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUBLICITÉ
Lees ook
Baarmoederhalskanker: niet passief roken! Geüpdatet op 01/03/2005 - 00h00

Uit verschillende studies is al gebleken dat er een verband is tussen roken en baarmoederhalskanker. Een nieuwe studie bevestigt die relatie en plakt er ook een cijfer op. Actief roken verdrievoudigt namelijk het risico op dit soort kanker. Passief r...

Tabaksontwenning: de rol van de arts Geüpdatet op 17/06/2003 - 00h00

Tabaksontwenning ervaren artsen vaak als een ondankbare taak. Het tabaksprobleem zou echter systematisch moeten worden besproken bij elke raadpleging van een patiënt die rookt. Roken heeft immers verwoestende effecten voor de gezondheid. Jammer genoe...

Meer artikels