PUBLICITÉ

Narcistisch, ik?

Gepubliceerd door Dr. Catherine Solano, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 29/11/2005 - 00h00
-A +A

Narcisme is eigenliefde. De term is afkomstig van Narcissus, die verliefd werd op zichzelf toen hij zijn spiegelbeeld zag in het water en zijn eigen figuur maar bleef bewonderen. Tot hij veranderde in een bloem, de narcis, die naar het water toe buigt, alsof hij zichzelf wil bekijken!

PUB

Een narcist is soms zo vol van zichzelf dat hij blind wordt voor de rest van de wereld! Het gaat dan ook om een ernstige stoornis die je isoleert en verhindert om echt te leven en relaties aan te gaan met anderen. Ofwel ben je alleen geïnteresseerd in de anderen voor zover ze je zelfbeeld weerspiegelen en bevestigen. Overdaad schaadt, maar een beetje narcisme is nodig. Zo heeft de psychologie het over goed narcisme. Het gaat dan meer bepaald over de dosis zelfrespect die noodzakelijk is voor een harmonieus leven. Het is echter niet makkelijk om daarbij de "juiste dosis" te vinden. De meeste mensen hebben de neiging om in uitersten te vervallen: ofwel stromen ze over van zelfbewondering, ofwel haten ze zichzelf en vinden ze dat ze geen liefde verdienen van anderen. Vandaar de vraag: hoe kunnen we op een evenwichtige manier onszelf graag zien? In plaats van "verliefd" te zijn op onszelf, zouden we onze eigen vriend moeten zijn! Een vriend is immers iemand die jij waardeert om wie hij is, zonder verblind te zijn door liefde en zonder hem te vragen wat hij je kan geven. Wie zichzelf op die manier graag ziet, aanvaardt zijn eigen gebreken zonder met een negatief zelfbeeld opgezadeld te zitten, en waardeert tegelijk zijn eigen kwaliteiten. Zo iemand mikt minder hoog dan in de liefde, is milder voor zichzelf. Hij legt de lat niet te hoog, maar aanvaardt zichzelf zoals hij is. Er is een specifieke factor in ons leven die onze graad van narcisme bepaalt: de affectie van onze ouders. Liefhebbende ouders geven ons liefdesenergie, respecteren onze eigenheid en helpen ons om een goede vorm van narcisme te ontwikkelen. Ouders die hun kinderen ophemelen en op een piëdestal plaatsen, dreigen van hen "Narcissusjes" te maken die té goed staan met zichzelf om echt te kunnen communiceren met anderen. Ouders die hun kinderen daarentegen minachten en voortdurend afbreken, verhinderen hen om een zelfbeeld op te bouwen dat positief genoeg is om gelukkig te zijn. Die kinderen hebben het dan vaak moeilijk om zelf een goede vorm van narcisme te ontwikkelen die ze niet van huis uit hebben meegekregen. Slotsom: een vleugje narcisme waarbij we vriendschap koesteren voor onszelf, maar op een bescheiden manier, en tegelijk onze beperkingen aanvaarden en onze kwaliteiten naar waarde schatten, zorgt ervoor dat we "bevrijd" kunnen leven en verrijkende relaties kunnen opbouwen met anderen.

Gepubliceerd door Dr. Catherine Solano, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 29/11/2005 - 00h00
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUBLICITÉ
Lees ook
De angstige en de paranoïde persoonlijkheid Geüpdatet op 11/11/2003 - 00h00

We hebben in onze familie, vriendenkring en werkkring allemaal wel te maken met personen met wie de relatie niet altijd makkelijk en zelfs meestal moeilijk verloopt. Het gedrag van deze personen - die de psychiaters François Lelord en Christophe Andr...

Wat is een afhankelijke persoonlijkheid? Geüpdatet op 02/01/2008 - 00h00

Er bestaan verschillende persoonlijkheidsstoornissen. De DSM IV, de internationaal erkende Amerikaanse classificatie van psychische stoornissen, noemt er een tiental. De afhankelijke persoonlijkheid is een van deze stoornissen die vrij veel voorkomt....

Hoe kunnen we de wonden uit onze kindertijd helen? Geüpdatet op 02/11/2009 - 00h00

"Alles gebeurt voor ons zesde levensjaar" beweren sommige psychologen. Niemand zal ontkennen dat we gevormd worden door onze kindertijd, maar ook als we een pijnlijke kindertijd achter de rug hebben, kunnen we die verwerken en achter ons laten. Nieuw...

Meer artikels