Multiple sclerose

Geüpdatet door Medica Press op 09/02/2011 - 13h27
-A +A

PUB

Diagnose

Bij het stellen van de diagnose multiple sclerose zal de arts met een aantal punten rekening houden:

  • de klinische verschijnselen moeten in het algemeen op meer dan één haard duiden;
  • het ziekteverloop zal bij voorkeur een wisselend beeld van verergeringen (exacerbaties) en verbeteringen (remissies) vertonen;
  • de leeftijd waarop de verschijnselen optreden is begrensd;
  • de uitkomsten van het onderzoek van de liquor cerebrospinalis moet een aantal kenmerken vertonen;
  • in het bloed is een aantal specifieke veranderingen aantoonbaar.
Hoewel men nog geen zicht heeft op de specifieke oorzaak van multiple sclerose blijkt wel een aantal factoren te bestaan die aan de ziekteoorzaak kunnen bijdragen of de ziekte kunnen doen verergeren. Zo blijkt een trauma, vooral van de wervelkolom of de schedel, een invloed te hebben in de zin van een luxerend effect. Andere factoren in dit verband zijn zwangerschap, voor de eerste drie maanden ervan (mogelijk spelen hier ook hormoonconcentraties een rol), lichamelijke en geestelijke inspanning of overbelasting en infectieziekten. Belangwekkend is ook dat aan de specifieke symptomen veelal een periode voorafgaat die gekenmerkt door een groep van vaak subjectieve klachten zoals: - snelle vermoeidheid; - tekort aan energie; - hoofdpijn; - vage pijngewaarwordingen.

Pathologische anatomie

Macroscopisch zichtbare blauwe plekken kunnen in het ruggenmerg en de hersenen voorkomen, vooral in de pons. De zenuwvezels hebben hun myelineschede verloren (dit proces wordt demyelinisatie genoemd), maar het axon blijft in het algemeen gespaard. De demyelinisatie wordt gevolgd door een proliferatie van gliaweefsel. Er blijkt ook een zekere relatie van de degeneratieve haarden (sclerotische plaques) tot het stelsel van bloedvaten te bestaan: men kan perivasculaire infiltraten waarnemen, bestaande uit lymfocyten en plasmacellen. De neuroglia vormt een soort littekenweefsel. Men is tot de opvatting gekomen dat multiple sclerose het resultaat is van een cumulatieve werking van herhaalde aanvallen, gepaard gaande met het ontstaan van nieuwe haarden, terwijl elk van deze aanvallen weer restverschijnselen achterlaat. Dit verklaart ook de veelvormige symptomatologie en het verloop van de ziekte, die steeds een voorkeur vertoont voor bepaalde lokalisaties, zoals de witte stof van het ruggenmerg, de hersenstam, de grote hersenen en de oogzewuwen.

Initialement publié par Medica Press le 09/04/2003 - 00h00 et mis à jour par Medica Press le 09/02/2011 - 13h27
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB