PUBLICITÉ

Je kinderen leren gehoorzamen gaat niet vanzelf!

Gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 04/03/2008 - 00h00
-A +A

Kinderen die niet gehoorzamen is een nachtmerrie voor de ouders, maar vaak ook voor de andere mensen in hun omgeving. En zelfs voor de kinderen is het feit dat ze geen grenzen hebben beangstigend. Het is dus belangrijk dat ouders hen leren te gehoorzamen.

PUB

Een woedebui in een supermarkt, elke avond opnieuw de huistaak niet willen maken, onbeleefd zijn in het bijzijn van andere mensen … Alle pedagogen zijn het erover eens: kinderen moeten zich kunnen uiten, maar sommige dingen blijven onaanvaardbaar. Hoe moet je te werk gaan om kinderen te doen inzien dat ze moeten gehoorzamen - en dat ze het ook doen? In een samenleving zoals de onze, die plezier en vrijheid zo hoog in het vaandel draagt, is dat niet zo eenvoudig. En het feit dat zoveel koppels met kinderen scheiden en de eensgezindheid vaak zoek raakt, maakt het er zeker niet makkelijker op. Maar het is mogelijk… Dat beweert Stéphane Clerget, kinderpsychiater en auteur van tal van boeken, in haar werk "Parents, osez vous faire obéir", dat ze samen met Bernadette Costa-Prades heeft geschreven.

Leg uit waarom ze moeten gehoorzamen

Om kinderen te doen gehoorzamen is het belangrijk dat ze begrijpen waarom ze moeten doen wat we vragen: wij zijn de ouders, zij zijn nog klein, wij zijn volgens de wet voor hen verantwoordelijk tot ze 18 zijn. Het is dus normaal dat wij de beslissingen nemen. Punt uit. Volgens Stéphane Clerget is het feit dat we duidelijk zeggen dat het gezag van de ouders duurt tot hun 18de geruststellend voor de kinderen. Anders kunnen ze misschien denken dat ze voor de rest van hun leven onder het gezag van derden blijven staan. Maar dat rechtvaardigt nog niet elk order: Er moet altijd ruimte zijn voor onderhandeling, maar het basisprincipe blijft dat ze moeten doen wat de ouders zeggen… Gewoon omdat de ouders het zeggen.

Durf te straffen

Wanneer?
-Wanneer de kinderen niet gehoorzaamd hebben, terwijl ze de instructies begrepen hadden en die ook uitvoerbaar waren
- Wanneer je het weloverwogen kunt doen, en niet in een moment van woede of geïrriteerdheid (dus niet meteen na het voorval)

Hoe?
-Individueel: als er broertjes en/of zusjes zijn, wordt de straf alleen aan de hele groep opgelegd als iedereen in de fout is gegaan.
-Niet door geweld: dat is altijd de slechtste manier om begrip voor iets te krijgen.
-Straffen en zand erover: als de straf is uitgezeten, moet je wat er is gebeurd vergeten en loslaten. Wrok is altijd een slechte raadgever.

Gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 04/03/2008 - 00h00 "Parents, osez vous faire obéir", Stéphane Clerget, uitg. Albin Michel
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUBLICITÉ
Lees ook
Help uw kind om vrij en gelukkig te worden Geüpdatet op 22/04/2013 - 10h23

We zijn allemaal gelijk: we krijgen kinderen om ze gelukkig te maken, maar ontdekken dan vaak dat dit niet zo evident is. Ze kunnen problemen krijgen, af en toe een woedeaanval hebben, bij de minste frustratie aan het huilen gaan, met elkaar vechten,...

Meer artikels