PUBLICITÉ

Is seksuele voorlichting nog aan de orde van de dag?

Gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 02/07/2013 - 13h06
-A +A

Theoretisch zouden we ons die vraag inderdaad kunnen stellen. Jongeren worden vandaag continu geconfronteerd met seks. De leeftijd waarop ze beginnen te experimenteren is dan nog wel niet veel veranderd, maar ze praten er wel veel over onder elkaar. En nu ze onbeperkt toegang hebben tot internet, kun je je afvragen of ze nog behoefte aan informatie hebben over een toch wel heel persoonlijk thema dat dan nog in groep door een leraar wordt behandeld.


 

PUB

Jongeren onder de twintig hebben seksuele voorlichting nodig

En toch hebben jongeren nog seksuele voorlichting nodig. De cijfers over onveilig vrijen (met gevaar voor seksueel overdraagbare aandoeningen of ongewenste zwangerschappen) zijn vrij onrustwekkend. Eén op de vijf jongeren verklaart de laatste keer dat hij of zij seks heeft gehad geen voorbehoedsmiddel te hebben gebruikt. Dat blijft niet zonder gevolgen. Een derde van de seksueel actieve meisjes tussen 15 en 22 jaar heeft al gebruik gemaakt van de morning-afterpil. Ook de cijfers over het aantal abortussen bij meisjes onder de twintig is aan het stijgen.

 

Informatie, ja, maar ook de manier waarop telt.

Die cijfers zijn toch wel vrij ontmoedigend. De informatie die nodig is om ongewenste zwangerschappen en seksueel overdraagbare aandoeningen te vermijden, is toch makkelijk te verkrijgen. Er is het internet, er zijn de centra voor geboorteplanning, de ouders geven informatie, enz. Maar blijkbaar volstaat dat alles niet.
Maar misschien is de informatie zelf niet het probleem, maar wel de manier waarop ze wordt gegeven. Jongeren zitten een beetje vast tussen twee uitersten. Met de ouders over seks praten is niet in alle gezinnen mogelijk – en zelfs als het kan, is het niet altijd fijn. Pubers zijn vaak heel terughoudend en ook de ouders voelen er zich niet altijd lekker bij!

Raad vragen aan leeftijdsgenoten is ook niet altijd ideaal, want die weten er niet per se meer over. En ook op internet surfen valt niet mee, want daar worden ze op hun eentje geconfronteerd met een berg informatie.

 

Post gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 02/07/2013 - 13h06
Ce billet fait partie du blog : Blog van de redactie
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
RK-Dilbeek

Dat onze jeugd seksuele voorlichting nodig heeft, staat als een paal boven water. Niet alleen is er de "kennis" die nodig is om "veilig" te vrijen, zeg maar ter bescherming van ongewenste zwangerschap en soa's, er zijn ook nog twee aspecten die veelal in de duisternis blijven : de "masturbatie" en het "liefdesgenot".

Als we de onderwerpen naar aard opsplitsen dan durf ik te stellen dat de eerste categorie - "kennis" - inderdaad zou kunnen beschouwd worden als opdracht van het onderwijs. Deze sluit immers al gedeeltelijk aan bij de les biologie.

De andere twee rubrieken - masturbatie en liefdesgenot - wil ik graag onderbrengen bij de taken van de ouders. Het zijn in eerste instantie zij die moeten instaan voor het welzijn van hun kinderen, en laat "welzijn" deze keer in een zeer ruime zin beschouwd worden. Het zijn de ouders die hun kinderen moeren wegwijs maken in het ontdekken van hun lichaam en dat van hun liefdespartner, zodat de kinderen maximaal kunnen genieten van zichzelf en van hun liefdespartner.

In Vlaanderen blijkt dat alles behalve van een leien dakje te lopen : ouders zijn beschaamd om met hun kinderen over seksualiteit te praten en daaruit volgt dat de kinderen hun ouders in dit opzicht onvoldoende vertrouwen en zichzelf dus niet blootgeven. De ouders komen vaak als laatsten te weten dat hun kind verliefd is, terwijl net zij de grote steun zouden moeten zijn, terwijl net zij hun kind met raad en daad de mogelijkheid zouden moeten bieden om maximaal te genieten van de euforische liefdestoestand.

Ouders zijn vaak als de dood dat hun kinderen zouden vragen stellen over hun seksleven, terwijl de kinderen er zonder die seks niet zouden geweest zijn.

Je kan als ouder uit overtuiging pro of contra jeugdseksualiteit zijn, maar niets is lastiger voor een kind dan ouders die hieromtrent helemaal geen standpunt innemen.

Diegenen die zelf te beschaamd zijn om met hun kind openlijk en in vertrouwen over seksualiteit te praten, doen er goed aan om hiervoor de hulp van andere ouders in te roepen. Er is immers altijd wel iemand in de buurt die ruimdenkender is.

Vlaanderen wake up !

RK, Dilbeek

PUBLICITÉ
Lees ook
Hoe over seksualiteit spreken met adolescenten? Geüpdatet op 09/07/2002 - 00h00

In de meeste gezinnen blijft seks taboe: schrik om niet de gepaste woorden te vinden, het juiste ogenblik niet kunnen kiezen of gebrek aan moed... Alle voorwendsels zijn goed om de confrontatie zo lang mogelijk uit te stellen. Maar uw kind heeft beho...

Hoe praat u met uw kinderen over seksualiteit? Gepubliceerd op 22/08/2011 - 17h29

Da's een vraag die vaak gesteld wordt en die ook veronderstelt dat er daarvoor zoiets bestaat als een standaardmethode. Maar is het wel de juiste vraag, en moeten we ons niet veeleer afvragen: "Waarom moeten we met onze kinderen praten over seksualit...

Tieners en seks: enkele cijfers Geüpdatet op 15/04/2003 - 00h00

Wie tienerkinderen heeft of er geregeld ontmoet in zijn omgeving, stelt zich heel wat vragen over hun beginnende seksleven. De houding van adolescenten tegenover seks wordt immers nog altijd sterk beïnvloed door tal van misvattingen, bij gebrek aan b...

Meer artikels