PUBLICITÉ

Een stap vooruit in de preventie van trombose

Gepubliceerd door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 11/07/2006 - 00h00
-A +A

Een studie geleid door het universitair medisch centrum van Utrecht (UMCU) in samenwerking met de universiteit van Cambridge is erin geslaagd de precieze plaats te bepalen waar het proteïne van de factor van Willebrand zich aan het collageen bindt, wat de eerste stap is in de vorming van een klonter of trombus. Dankzij die ontdekking kan een medicamenteuze behandeling worden uitgewerkt om de aggregatie van plaatjes te blokkeren, een cruciale stap in de behandeling van de trombose.

PUB

Obstructie van de bloedvaten

Roken, een hoog cholesterolgehalte, diabetes of een hoge bloeddruk zijn allemaal elementen die kunnen bijdragen tot de ontwikkeling van een arteriële trombose.
Elk jaar overlijden duizenden mensen aan de gevolgen van een hartaanval, een cerebrovasculair accident of andere vasculaire aandoeningen die te wijten zijn aan een arteriële trombose.

Een arteriële trombose begint met een verharding van de binnenwand van de bloedvaten, waardoor de plaatjes aan elkaar gaan kleven, wat vervolgens kan leiden tot de vorming van klonters in het bloed. Als de trombose het bloedvat volledig blokkeert, wordt het weefsel dat verderop ligt niet langer van zuurstof voorzien.
Dat veroorzaakt een infarct, bijvoorbeeld ter hoogte van het hart of de hersenen: er is een arteriële trombose op de plaats waar het bloed sneller circuleert en waar de aanwezigheid van de factor van Willebrand een cruciale rol speelt in de binding van de plaatjes.

De factor van Willebrand

De plaatjes bevestigen zich aan de beschadigde binnenwand van het bloedvat dankzij een bindende proteïne, de proteïne van de factor van Willebrand. Deze proteïne vormt een verbinding tussen de plaatjes en collageen, een van de fundamentele componenten van de bloedvatwand, die kwetsbaar wordt in geval van een letsel. Verdere studies zouden er kunnen voor zorgen dat de plaatjes zich minder binden aan de gescleroseerde wanden van de bloedvaten. Dat zou mogelijkheden scheppen voor nieuwe behandelingen, die een invloed zouden kunnen hebben op de klinische gevolgen van de vorming van de trombus.

Gepubliceerd door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 11/07/2006 - 00h00 Persbericht van de European Hematology Association (EHA), juni 2006, www.ehaweb.org.
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUBLICITÉ
Lees ook
Artritis van de onderste ledematen Geüpdatet op 29/04/2003 - 00h00

De naam "artritis" van de onderste ledematen is, ondanks het feit dat hij courant wordt gebruikt, niet juist. Het gaat eigenlijk om een chronische obstructieve arteriopathie. Dit is een verzamelnaam voor letsels in de slagaderwand waardoor er vernauw...

Hartinfarct: welke vrouwen zijn risicopersonen? Geüpdatet op 07/12/2015 - 09h43

Een hartinfarct komt niet vanzelf. Zoals alle andere hart- en vaataandoeningen zijn hartaanvallen niet langer de exclusieve zaak van vrouwen in de menopauze die de zestig voorbij zijn; ook almaar meer jonge vrouwen krijgen ermee te maken. Ze betalen...

Meer flebitis in de winter Geüpdatet op 21/10/2001 - 00h00

Veel studies tonen aan dat de incidentie van fatale longembolie varieert naargelang het seizoen. Longembolie zou vaker optreden in de winter. Maar wat flebitis (ontsteking van een ader) en diep-veneuze trombose betreft, werd nog niets aangetoond. Ond...

Meer artikels