PUBLICITÉ

Alzheimer, verwarring, dementie en communicatie: kan het en hoe?

Geüpdatet door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 13/01/2016 - 10h38
-A +A

De ziekte van Alzheimer en andere vergelijkbare aandoeningen brengen hoogbejaarde mensen in de war en tast hun spraakvermogen aan. Hoe kunnen we toch nog met ze blijven communiceren? De methode van de Validation© Naomi Feil biedt een aantal wegen aan.

PUB

Als de taal verdwijnt, is alles een boodschap…

Mensen met de ziekte van Alzheimer zijn voor hun omgeving vaak een echt raadsel. Ze zijn verward, afwezig, vinden hun woorden niet meer, enz. De bekende gedragstoornissen - repetitieve of totaal onsamenhangende handelingen, agressie, de straat op gaan, enz. - bemoeilijken het samenleven en met medicatie valt er moeilijk iets aan te doen. De Validation© Naomi Feil wil hierop een antwoord bieden. De door de Canadese ontwikkelde therapie gaat ervan uit dat al die onbegrijpelijke gedragsvormen wel degelijk een betekenis hebben, maar dat de persoon in kwestie er niet meer in slaagt om die over te brengen. Door de boodschap te ontrafelen, kunnen we ook de emotie begrijpen waardoor deze patiënt overspoeld wordt. En als die boodschap eenmaal is overgekomen, zal de patiënt tot rust komen en zullen de gedragsstoornissen zelfs verminderen.

 

De principes van de Validation© Naomi Feil

Om tot dit resultaat te komen, baseert Validation zich op drie grote principes.

Eerst en vooral moeten we luisteren en empathie tonen. Openstaan voor wat er “gezegd” wordt, ook al lijkt het geen zin te hebben, betekent niet dat we de emoties van de bejaarde hoeven te delen. Maar we moeten ze erkennen en proberen te begrijpen. Als een bejaarde bijvoorbeeld huilt omdat zijn moeder overleden is, moet dat leed gerespecteerd worden, ook al is de moeder in werkelijkheid al dertig of veertig jaar dood.

Daarnaast moeten we, en dat is de tweede pijler van de therapie, de geschiedenis van de bejaarde kennen om zijn verhaal of wat hij wil zeggen te kunnen duiden. De verzorger zal dus moeten praten met de familie van de patiënt of, in de beginfase van de ziekte Alzheimer, met de patiënt zelf. Dat is niet altijd vanzelfsprekend. Daarom is het belangrijk dat de bejaarde op het moment dat hij zijn autonomie begint te verliezen een zogenaamd «verbindingsboekje» bijhoudt over bepaalde elementen uit zijn leven die hij wil delen: belangrijke herinneringen, gewoonten, zaken die hem kwaad maken of net kalmeren, enz. Het is allemaal informatie die later, als zijn vermogen om zich nog door taal uit te drukken en te communiceren verdwijnt, nuttig zal zijn.

De derde pijler van Validation is het vertrouwen in de bejaarde zelf. Ook als Alzheimer patiënt beschikt hij nog over de mogelijkheid en de middelen om zijn angst te verzachten. Als we hem de kans geven om zich uit te drukken, zal hij vanzelf tot rust komen.

 

Initialement publié par Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste le 02/02/2015 - 11h59 et mis à jour par Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste le 13/01/2016 - 10h38

Jean-Luc Lambeau, hoofdverpleegkundige psychiatrie - geriatrie, Grand Hôpital de Charleroi (site Sainte-Thérèse).

Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUBLICITÉ
Lees ook
Hoe verloopt de ziekte van Alzheimer? Geüpdatet op 11/10/2016 - 17h13

De ziekte van Alzheimer ontwikkelt zich op sluipende wijze. De cognitieve klachten en gedragsstoornissen nemen geleidelijk aan toe, maar ze verschillen van de ene persoon tot de andere. Wat zijn de verschillende fases in het verloop van deze ziekte?

Meer artikels