Zwangerschapstests: hoe betrouwbaar zijn ze?

De zwangerschapstests die vrij te koop zijn in de apotheek, zijn gebruiksvriendelijk en snel, en behoren dan ook tot de meest gebruikte "huistests".

• Wanneer kan de test uitgevoerd worden?
• Hoe betrouwbaar is de bloedtest?

Deze tests hebben als doel de aanwezigheid van urine op te sporen in het chorionisch gonadotroop hormoon (CGH), dat afgescheiden wordt tijdens de zwangerschap. De vrouw past dan gewoon de zogenaamde Clearblue-test toe en houdt het absorberende staafje onder de urinestraal. Eén minuut later verschijnt er een blauw lijntje in het controlevenster, als teken dat de test gewerkt heeft, en kan het resultaat worden afgelezen. De betrouwbaarheid van deze elektronische techniek wordt geraamd op 99 %, wat nagenoeg vergelijkbaar is met die van een bloedanalyse. Deze tests zijn zonder voorschrift verkrijgbaar en kosten 10 tot 30 euro. Ze hebben het voordeel dat ze gebruiksvriendelijk zijn, snel werken en vooral geen hulp van een arts vereisen. Ze zijn dus uitsluitend de zaak van de vrouw zelf. Er zijn weliswaar voortekenen die op een zwangerschap kunnen wijzen (uitblijven van de menstruatie, ochtendmisselijkheid, vergroot borstvolume, buikpijn, gebrek aan eetlust,…), maar die kunnen evengoed nergens op berusten. Het nut van deze tests is dat de vrouw zo vlug mogelijk weet of ze zwanger is. Gaat het om een niet-geplande zwangerschap, dan kan ze die snel onderbreken door de abortuspil te nemen. De test is ook comfortabeler dan een bloedtest, vooral voor tienermeisjes, die vaak angstig zijn.

Wanneer kan de test uitgevoerd worden?

CGH wordt voor het eerst uitgescheiden wanneer het eitje zich in de baarmoederwand nestelt, ongeveer acht dagen na de bevruchting. Toch wordt de test in het beste geval pas gevoelig drie dagen vóór de vermoedelijke terugkeer van de menstruatie. Veel artsen raden dan ook meestal aan om de test pas uit te voeren minstens drie dagen na het uitblijven van de maandstonden.

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 25/01/2005

Bronnen: De Artsenkrant, 2 december 2004.