Zwangerschapsdiabetes

Diabetes tijdens de zwangerschap is vaak specifiek voor deze fysiologische periode en verdwijnt daarna vanzelf. Het is belangrijk om deze aandoening te diagnosticeren (en vooral te voorkomen, want de risicofactoren zijn goed bekend), want ze houdt risico's in voor de baby en tijdens de bevalling. Zwangerschapsdiabetes vereist een goede levenshygiëne en zo nodig een behandeling met insuline.

• Wat zijn de oorzaken?
• Wat zijn de risico's?
• Hoe wordt de diagnose gesteld?
• Welke behandeling?

Wat zijn de oorzaken?

Zwangerschapsdiabetes ontstaat of wordt opgespoord tijdens de zwangerschap en verdwijnt in de meeste gevallen na de bevalling. Diabetes is een stoornis in het suikermetabolisme en in het gebruik van de suikers door het organisme, waardoor de bloedsuikerspiegel (glykemie) stijgt. Suiker wordt normaal gemetaboliseerd dankzij een hormoon, insuline, dat afgescheiden wordt door de pancreas. Tijdens de zwangerschap hinderen de placentahormonen de werking van insuline. Als de pancreas meer insuline kan produceren, is er geen probleem. Kan hij daarentegen geen insuline meer aanmaken om zijn slechte werking te compenseren, dan ontstaat er diabetes. Vandaar dat zwangerschapsdiabetes vaker voorkomt en ernstiger is vanaf de zesde maand, want de placenta is dan volumineuzer en scheidt meer placentahormonen af. Na de bevalling normaliseert het suikermetabolisme zich.

Wat zijn de risico's?

De risico's hebben vooral betrekking op de baby. Die dreigt overgewicht te krijgen, wat de bevalling kan hinderen en compliceren (kans op een bilnaadscheur, episiotomie (inknippen), gebruik van de verlostang of gewoon een keizersnede). Bovendien dreigt hij vanaf de eerste dagen reactieve hypoglykemie (bewustzijnverlies, stuipen) te krijgen als zijn moeder de dagen voor de bevalling hyperglykemie had. Het is echter niet omdat de moeder zwangerschapsdiabetes heeft, dat ook haar kind diabetes krijgt.Het kind zal pas diabetespatiënt worden als het daartoe genetisch voorbestemd is.

Artikel gepubliceerd door Dr. Renaud Guichard, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 09/12/2003