Zwangerschap: kunstmatige inseminatie

Kunstmatige inseminatie in de praktijk

Meestal wordt kunstmatige inseminatie voorafgegaan door stimulatie van de eierstokken om de kansen op slagen te vergroten. De stimulatie van de eierstokken maakt het mogelijk het ideale tijdstip te kennen voor de inseminatie, en dat dankzij een dubbele opvolging met echografieën en hormonale metingen. De inseminatie vindt plaats 36 uur na het begin van de eisprong. Als het gaat om het sperma van de partner, dan wordt gebruikgemaakt van een zaadlozing van de dag zelf (na 3 à 5 dagen onthouding). In sommige gevallen gebruikt men ook ingevroren sperma van de partner. Er wordt een selectie gemaakt van de 'sterkste' zaadcellen alvorens ze op natuurlijke wijze met behulp van een fijn buisje waardoor een naald wordt geschoven, in de baarmoeder in te brengen. Vervolgens wordt aan de vrouw gevraagd om zowat een halfuur te blijven liggen.

Het slaagpercentage bedraagt ongeveer 10 tot 15%. Omwille van de ovulatie-inducerende behandelingen, is de kans op een tweeling groter dan bij de gewone voortplanting.
Kunstmatige inseminatie vindt plaats in erkende centra, wordt terugbetaald door de sociale zekerheid en is toegankelijk voor koppels die minstens twee jaar gehuwd zijn of samenwonen en die de leeftijd hebben om kinderen te krijgen.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 31/05/2010

Bronnen: Philippe Merviel, "Assistance médicale à la procréation" (Medisch begeleide voortplanting), uitg. ESKA; Jacques Lansac en Fabrice Guérif, "AMP - L'assistance médicale à la procréation en pratique" (MBV - Medisch begeleide voortplanting in de praktijk), uitg. Masson.