Zwangerschap: de (on)vruchtbaarheidsonderzoeken

Het vruchtbaarheidsonderzoek bij de man

• Het spermogram: in geval van een mogelijke onvruchtbaarheid, is dit onderzoek vanzelfsprekend. Op basis van sperma verkregen door masturbatie (in een labo, na drie dagen onthouding), ontleedt het spermogram het spermavocht (hoeveelheid, pH, viscositeit) en de spermatozoa (aantal, vorm, beweeglijkheid). Is het resultaat matig, dan volgt een nieuw onderzoek na drie maanden. Een lichte koorts ten gevolge van een grieperige toestand volstaat immers al om de resultaten te beïnvloeden.
  Dit onderzoek geeft in elk geval een aanwijzing. Zoals eerder vermeld, is het mogelijk dat sperma van middelmatige kwaliteit niet voor problemen zorgt als de vrouw zeer vruchtbaar is.


• Op basis van het geanalyseerd sperma, kunnen aanvullende onderzoeken uitgevoerd worden: migratie- en overlevingstest van de spermatozoa, bacteriologisch onderzoek...


• In geval van abnormale resultaten, worden soms nog andere onderzoeken uitgevoerd: karyotypering (genetisch onderzoek), hormoonmeting (testosteron), meting van immunologische markers, teelbalbiopsie...

Het vruchtbaarheidsonderzoek bij de vrouw

• De temperatuurcurve: deze geeft informatie over de duur van de cyclus, de dag van de eisprong en de kwaliteit van de eisprong.


• De Hühnertest: het gaat hier om een onderzoek van baarmoederslijmvlies, dat in het midden van de cyclus wordt afgenomen na seksuele omgang. De kwaliteit van het slijmvlies, de opening van de baarmoederhals, alsook de hoeveelheid en de vitaliteit van de spermatozoa worden gecontroleerd. Een andere gekruiste penetratietest, die het respectievelijke aandeel van baarmoederslijmvlies of spermatozoa bepaalt, vult de Hühnertest soms aan.


• Hormoonmetingen om gegevens te verzamelen over de werking van de hypofyse en de hormoonproductie van de eierstokken (FSH, LH, progesteron, oestradiol, prolactine).


• De bekkenechografie: om de eierstokken en de baarmoeder duidelijk te kunnen zien.


• De hysterosalpingografie: na het inspuiten van een contrastvloeistof, kan men met deze radiografie de baarmoeder (grootte, vorm) duidelijk zien, alsook de eileiders over hun volledige lengte (men volgt het traject van de contrastvloeistof door de eileiders).


• De hysteroscopie: dankzij een endoscoop, die door de baarmoederhals wordt geschoven, krijgt men van binnenuit een duidelijk beeld van de baarmoederholte en de opening van de eileiders. Tegelijkertijd kan een biopsie van het baarmoederslijmvlies uitgevoerd worden.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 10/05/2010

Bronnen: Zita West, "Je veux un enfant: Le guide pratique de la fertilité et de la procréation" (Ik wil een kind: praktische gids van de vruchtbaarheid en de voortplanting) en "Prendre soin de bébé avant la naissance" (Vóór de geboorte zorg dragen voor de baby), uitg. Pearson Education.