Zwakzinnigheid

Psychische toestand van tot stilstand gekomen of onvolledige ontwikkeling van het verstandelijke vermogen, die vooral wordt gekenmerkt door een tijdens de ontwikkelingsperiode aan het licht tredende stoornis van vaardigheden, die mede bepalend zijn voor het algehele niveau van de intelligentie, dat wil zeggen de volgende cerebrale eigenschappen:
- cognitieve vermogens;
- verbale vermogens;
- motorische vermogens;
- sociale vermogens.

Zwakzinnigheid kan voorkomen met of zonder een andere psychische of lichamelijke aandoening.

- Bij diepe zwakzinnigheid ligt het niveau van het intelligentiequotiënt lager dan 20 of 25. Men spreekt ook wel van idiotie. De betrokkene is ernstig beperkt in zijn of haar vermogen verzoeken of instructies te begrijpen of uit te voeren. De meesten zijn immobiel of ernstig beperkt in hun mobiliteit, incontinent, en op zijn hoogst in staat tot een zeer rudimentaire vorm van non-verbale communicatie. Men beschikt over weinig of geen vermogen om te zorgen voor de eigen basale behoeften.

- Bij ernstige zwakzinnigheid ligt het niveau van het intelligentiequotiënt van 20-25 tot 35-40. De meeste mensen uit deze groep lijden in opvallende mate aan motorische stoornissen of andere samengaande gebreken, die een indicatie geven voor de aanwezigheid van een klinisch belangrijke beschadiging of onderontwikkeling van het centrale zenuwstelsel.

- Bij matige zwakzinnigheid ligt het niveau van het intelligentiequotiënt van 35-40 tot 50-55. Men spreekt ook wel van imbeciliteit. Op dit niveau is men traag bij de ontwikkeling van het begrip voor en het gebruik van taal, en de uiteindelijke prestaties op dit gebied zijn beperkt. Het verwerven van vaardigheden die noodzakelijk zijn voor de zelfverzorging en motorische handelingen is eveneens vertraagd en sommigen hebben hun gehele leven toezicht nodig. De vorderingen op de basisschool zijn beperkt. Een volledig onafhankelijk leven in de volwassenheid wordt zelden bereikt.

- Bij lichte zwakzinnigheid ligt het niveau van het intelligentiequotiënt van 55-55 tot ongeveer 70. Men spreekt ook wel van debiliteit. Op dit niveau verwerft men taal met enige vertraging, maar de meeste zwakzinnigen slagen erin gebruik te maken van taal voor alledaagse doeleinden, kunnen converseren en zijn in staat te antwoorden op vragen. De meeste van hen bereiken een volledige zelfstandigheid bij de verzorging van zichzelf (eten, wassen, aankleden) en in praktische en huishoudelijke vaardigheden, Delfs als het ontwikkelingstempo aanzienlijk trager is dan normaal.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Medische encyclopedie, rubriek Hersenen, zenuwen