Zijn ultraduursporten goed voor de gezondheid?

Het hele lichaam ondergaat de gevolgen van de zware inspanning

Naast deze mechanische stress, moet men ook rekening houden met de oxidatieve stress, die het gevolg is van een zeer hoog zuurstofverbruik gedurende lange uren. Ook hier is men soms getuige van een ernstige verstoring van o.a. het immuunsysteem, zoals dat het geval was bij die arme Taiwanese, Shu Lung Lu Chiu, die getroffen was door gangreen bij de aankomst van de 'Transe Gaule' (een loopwedstrijd dwars door Frankrijk) en van wie het rechterbeen moest geamputeerd worden. Uiteraard gaat het hier om een uitzonderlijk voorval, maar men moet er toch voor zorgen dat men zich niet te ver laat meeslepen door die 'koste wat het kost'-mentaliteit die vaak heerst in en rond ultramarathons. Duizeligheid, flauwvallen, koorts, intense pijn… Dit zijn de symptomen die noodzakelijkerwijs zouden moeten leiden tot stoppen met deze sportbeoefening. Jammer genoeg denkt niet iedereen er zo over. Ten slotte zijn er nog de spijsverteringsproblemen. In een studie die in de Verenigde Staten uitgevoerd werd tijdens een wedstrijd over 100 mijl (160 km), heeft men vastgesteld dat de helft van de deelnemers last had van darmproblemen en misselijkheid, voornamelijk vanaf de 90ste kilometer. De oorzaak was het feit dat het spijsverteringskanaal niet bij machte was om de zowat 18 liter vloeistof te verwerken, die een atleet soms binnen 24 uur moet drinken om het vochtverlies te compenseren. Voor dit probleem, werd tot nu toe blijkbaar nog geen oplossing gevonden.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist op 20/04/2009