Dr. Catherine Solano, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste

Zelfdoding: redenen om voort te leven...

Gepubliceerd door Dr. Catherine Solano, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 04/10/2005 - 00h00
-A +A

Wie aan zelfdoding denkt, zit heel diep. Welnu, een kwart van de adolescenten heeft ooit zelfmoordplannen gehad en 80 % van de mensen heeft er ooit al aan gedacht! Als de omgeving van iemand met zelfmoordneigingen de ernst van de situatie beseft, vraagt ze zich af: "Waarom gaat het toch zo slecht met hem of haar?".

Maar wellicht is er nog een dringender vraag dan de waarom-vraag: "Hoe kun je iemand zijn levenslust teruggeven?" Proberen te analyseren en te begrijpen, is normaal, maar het is even nuttig om er openlijk over te praten en redenen te vinden om verder te leven. Ziehier enkele denksporen om mensen die door een diep dal gaan, weer licht te helpen zien aan het eind van de tunnel.

De meest genoemde redenen om verder te leven, zijn relationeel. Depressieve mensen behouden immers een sterke band met hun omgeving, ook als ze zich zeer slecht voelen. Enkele voorbeelden:

  • Er is iemand die om mij geeft.
  • Ik heb iemand die ik graag zie.
  • Mijn zelfdoding zou iemand leed berokkenen.
  • Ik voel me gesteund door mijn omgeving.
  • Ik wil mijn kinderen zien opgroeien.
  • Ik kan altijd bij iemand terecht voor hulp.
  • Ik kan altijd nuttig of zelfs nodig zijn voor anderen.
  • Ik kan het niet maken om de mensen die van me houden, alleen achter te laten.
  • Mijn familie en vrienden zouden denken dat ik hen niet graag zie.
Dat zijn de eerste 'steunpunten' om te proberen iemand met zelfmoordgedachten van mening te doen veranderen.

Andere redenen zijn persoonlijker:

  • Ik hou van het leven.
  • Ik moet nog zoveel ontdekken.
  • Ik heb nog allerlei plannen die ik wil uitvoeren.
  • Het is geen echte oplossing voor mijn problemen.
  • Ik ben wel degelijk iets waard.
  • Ik wil op een positieve manier omgaan met tegenslagen.

Nog andere, meer ethische, morele of sociale redenen, zijn in het algemeen minder overtuigend, maar kunnen sommige personen wel raken, afhankelijk van hun levensfilosofie:

  • Ik heb respect voor het menselijk leven.
  • Zelfdoding is definitief.
  • Zelfdoding is strijdig met mijn religieuze overtuiging.
  • Ik heb beloofd het niet te doen.
  • Ik wil niet als een zwakkeling beschouwd worden.
  • Ik wil niet als model dienen en anderen doen denken dat zelfdoding gemakkelijk is.
  • Ik ben bang om naar de hel te gaan.

Andere argumenten lijken misschien minder doeltreffend, maar kunnen toch altijd aangehaald worden. Ze hebben betrekking op de daad zelf:

  • Ik ben bang om af te zien.
  • Ik ben bang om gehandicapt door het leven te moeten gaan.
  • Ik ben bang voor de dood.
Het is uiteraard niet de bedoeling iemand met zelfmoordgedachten deze lijst voor te leggen, wel om naar zijn verhaal te luisteren en hem hulp voor te stellen en enkele ideeën aan te reiken, als reddingsboei. Wie daarvoor openstaat, zal zich misschien gesteund voelen. Toch kan de omgeving niet alles en is professionele hulp noodzakelijk, al was het maar om zich niet schuldig te moeten voelen en zichzelf niet te moeten verwijten niet al het mogelijke te doen.
Gepubliceerd door Dr. Catherine Solano, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 04/10/2005 - 00h00 http://perso.wanadoo.fr/sante-infofb/suicide_refus_faits.htm, site van prof. François Besançon ; Linehan, M. M. et coll., Journal of Consulting and Clinical Psychology, 51, 276-286, 1983.
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB
Lees ook
Getuigenis: op je zestiende leven met hiv Geüpdatet op 22/04/2014 - 10h12

We horen vaak praten over aids, maar het blijft toch nog ver van ons bed. Maar we vergeten vaak dat voor duizenden mensen, en vaak zijn dat ook jongeren, het virus gewoon deel uitmaakt van hun dagelijkse leven. HIV: E-gezondheid stelde enkele vragen...

Ik heb borstkanker gehad, en dan? Geüpdatet op 13/01/2014 - 10h50

Op een dag werd ik geconfronteerd met borstkanker, iets wat in België elk jaar bijna 10.000 vrouwen overkomt. Het was geen leuke periode, maar ik ben er goed uitgekomen en vandaag, dertien jaar later, voel ik me prima! Dit is het dagboek van mijn bor...

Meer artikels