Workaholics

Workaholics blijven werken zonder rekening te houden met de tijd. Ze hebben op kantoor, thuis of tijdens verplaatsingen steeds een computer, draagbare telefoon en dictafoon bij de hand. Niets houdt ze tegen. Ze zijn verslaafd aan werken.

In hun boek 'Encore plus' rapporteren de psychiaters Jean Adès en Michel Lejoyeux het geval van Georges, een hoger kaderlid van 45 jaar wiens vrouw hen is komen raadplegen wegens een depressie, uitgelokt door het gedrag van haar man: 'Hij is geobsedeerd door zijn werk, hij is onuitstaanbaar geworden... Hij heeft geen uur meer, blijft tot 10 uur 's avonds op kantoor en soms nog langer... Als hij thuiskomt, is hij uitgeput, prikkelbaar... Hij ziet de kinderen bijna niet meer, gaat naar bed maar kan de slaap niet vatten... En in het weekeinde brengt hij zijn werk meer naar huis. Zodra ik probeer hem te spreken, hem te verstrooien, voelt hij zich schuldig... Het werk verslindt zijn leven en het onze...' Georges is een workaholic, zoveel is duidelijk.

Workaholic, een versmelting van work (werk) en alcoholic (alcoholist)

De term workaholic werd uitgevonden door de Amerikaanse schrijver Wayne Oats. Hij voelde zich verslaafd aan zijn werk, zoals anderen verslaafd zijn aan alcohol, wat hij vertelt in zijn autobiografie 'Bekentenissen van een workaholic'. De term is in de Verenigde Staten aangeslagen en is nu gemeengoed geworden. Ook in België zijn er waarschijnlijk meer workaholics dan men denkt...

1 2 3

Dr. Catherine Feldman, bewerkt door Dr. Philippe Burton
28/01/2003
Jean Adès, Michel Lejoyeux. Encore Plus ! Jeu, sexe, travail, argent. Editions Odile Jacob, oktober 2001

• Stuur dit artikel naar een vriend
• Print dit artikel
• Schrijf je in op de nieuwsbrief