Welke sport om te vermageren?

Heel wat mensen hebben slechte ervaringen met diëten en denken dat sporten misschien kan helpen om te vermageren. De vraag is alleen: welke sporttak moeten ze kiezen?

• Het seizoen van de kilo's
• Een mislukkingspercentage van 98 %
• Geduld, geduld en nog eens geduld

Het seizoen van de kilo's

Als de zomer weer in aantocht is, hebben we vaak het gevoel dat we uit een winterslaap komen. In tegenstelling tot beren of marmotten, bij wie de vetreserves 's winters gesmolten zijn, zitten we echter algauw met een paar overtollige kilootjes opgescheept. Een kleine seizoensgebonden gewichtsschommeling heeft niets abnormaals. Wetenschappers spreken in dit verband van "circannuele" schommelingen. Toch gaat men er in het algemeen van uit dat twee of drie kilogram aankomen het maximum is om zijn ideale gewicht terug te krijgen.

Een mislukkingspercentage van 98 %

Wat moet u dan doen om uw overtollige kilo's kwijt te raken? De tijdschriften staan vol wonderdiëten en vermageringsbeloften. Bijna al die diëten vertonen dezelfde kenmerken: ze zijn zeer doeltreffend op korte termijn, maar gedoemd tot falen op langere termijn; zo bedraagt het mislukkingspercentage na één jaar 98 %. Vandaar dat het beter is om meer calorieën te verbruiken in plaats van u te focussen op minder calorieën innemen. Sporten is hier dan ook een voor de hand liggende oplossing. En tegelijk een wondermiddel, want wat blijkt? Al na één of twee uur intens oefenen merkt u dat u al verschillende kilo's kwijt bent. De vreugde is echter helaas van korte duur, want het verlies aan glycogeen - een paar honderd gram - wordt bij de volgende maaltijd volledig tenietgedaan, en het vochtverlies door transpiratie duurt nauwelijks langer. Eigenlijk is er maar één goede manier om duurzaam te vermageren: uw vetreserves verbranden. Dit proces verloopt echter traag en is soms om moedeloos van te worden. Een voorbeeld: om tien kg overtollig vet kwijt te raken, moet u joggen met een gemiddelde snelheid van twintig km/uur, en dat … drie dagen lang!

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer op 17/06/2003