Weinig vis = al voldoende om het hart te 'voeden'?

Dat vis goed is voor het hart, is bekend. Verrassend genoeg hoeven we echter niet noodzakelijk grote hoeveelheden te verorberen om een gunstig effect te verkrijgen voor onze slagaders...

• Het hart 'verdrinkt de vis'
• Gekookt of gegrild, maar zonder frieten en mayonaise!
• Meer vette vis

Het is geen wereldschokkend nieuws: de Belgen zijn met 9,9 kg per persoon per jaar kleine viseters. Ze zetten veel minder vis op het menu dan de Portugezen (60 kg/jaar), de Italianen (23 kg/jaar), de Fransen (26 kg/jaar), de Nederlanders (14,5 kg/jaar) en respectievelijk de Noren en de Spanjaarden (40 kg/jaar). Het wereldrecord behoort echter toe aan de Japanners: bijna 71 kg/persoon/jaar! Dat betekent dat de Belg gemiddeld ongeveer 180 g vis per week eet. Maar is dat hoe dan ook te weinig voor een gunstig gezondheidseffect? Niet noodzakelijk, zo blijkt uit een verrassende Griekse studie.

Het hart 'verdrinkt de vis'

Onderzoekers aan de Universiteit van Harokopio in Athene namen het visverbruik van 848 personen onder de loep met diverse vormen van het acuut coronair syndroom (dat zowel symptomen van hartinfarct als van angina pectoris omvat). Vervolgens vergeleken ze de gegevens met die van 1.078 vergelijkbare, maar gezonde proefpersonen. Resultaat: vis eten, vermindert het risico op dit soort ziekten met 38 %. Dit hartbeschermende effect is ook merkbaar bij rokers (- 11 %) en diabetici (- 24 %), twee belangrijke risicogroepen voor hart- en vaatziekten. Merkwaardiger is echter de wekelijkse dosis die nodig is voor dit gunstige effect: minder dan 150 g! Bij een hogere dosis lijkt de beschermende werking te verminderen, alsof er zoiets bestaat als een drempelwaarde… Genoeg om de Belg gerust te stellen? Wellicht wel, maar toch moeten we deze resultaten relativeren, want ze zeggen niets over welke vissoorten de voorkeur genieten en vooral niet over hoe we ze het best bereiden. Stuk voor stuk belangrijke details!

Artikel gepubliceerd door Nicolas Rousseau, diëtist en voedingsdeskundige op 06/09/2005

Bronnen: - Panagiotakos DB Int J Cardiol. 2005;102(3):403-9. - Mozaffarian D et coll. Arch Intern Med 2005 ;165 :200-206