• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    0 mening
  • Commentaren (0)

We kunnen heel wat leren uit onze herinneringen, als we er maar voor openstaan

We kunnen heel wat leren uit onze herinneringen, als we er maar voor openstaanWat kunnen onze herinneringen ons bijbrengen? Dingen die we niet wisten. We schenken er geen aandacht aan, omdat we ervan uitgaan dat het objectieve plaatjes uit het verleden zijn. Maar ze bevatten voor een deel ook dingen uit ons onderbewustzijn waar we heel wat van kunnen leren. Dat zegt psycholoog en psychotherapeut Patrick Estrade in zijn boek "Ces souvenirs qui nous gouvernent", uitgegeven bij Editions Robert Laffon.

Sta open voor uw herinneringen

Onze herinneringen zijn net zo belangrijk, net zo informatief als onze dromen.
Tot dat besluit komt Patrick Estrade na een loopbaan van twintig jaar als psychotherapeut. Hij heeft een methode ontwikkeld om herinneringen te analyseren en doet die in zijn boek uit de doeken. Hij vraag je wat de vroegste herinnering uit je kindertijd is. Daarna vraagt hij naar je tweede en dan naar je derde herinnering, de drie vroegste herinneringen die je dus kunt
oproepen. Vertrekkend van die prille gegevens kan hij u uw herinneringen helpen verklaren.

Een voorbeeld: een vrouw van rond de vijftig vertelt hem haar drie vroegste herinneringen.

  • Ik wacht na schooltijd op mijn vader, een uur lang. Ik ben heel ongerust. Dan daagt hij eindelijk op, maar veel later dan afgesproken.
  • Ik ben op het platteland en zie een man op me afkomen. Hij heeft een grote hoed op en een cape om. Hij boezemt me angst in. Als hij nog iets dichter is, zie ik dat het mijn vader is.
  • Ik kijk door het raam en zie een paard dat een koets voorttrekt. Hij komt maar heel langzaam vooruit, de regen stroomt van hem af. Ik heb ermee te doen.

    In deze drie herinneringen, merkt Patrick Estrade op, neemt de man een negatieve plaats in: in de eerste herinnering schiet hij te kort, omdat hij zijn dochtertje van school vergeet af te halen. In de tweede herinnering boezemt hij angst in, en in de derde herinnering is hij een slechte baas. Hij bestuurt de koets en behandelt zijn paard op een manier die medelijden opwekt.

    De psycholoog legt zijn patiënte daarna uit: 'Ik denk dat u mannen niet vertrouwt.' De vrouw reageert verbaasd: 'Toch wel. Ik heb helemaal geen probleem in die aard.' Maar een paar dagen later komt ze terug en klinkt ze heel anders: 'Ik maak me altijd zorgen over mijn drie dochters. Ze zijn nochtans al bijna dertig. Ik heb het gevoel dat ze het niet alleen zullen redden in het leven. En datzelfde geldt ook voor mijn man. Ik heb trouwens lang geleden een passionele relatie gehad en heb die zelf beëindigd. Ik besef nu dat mijn probleem was dat ik die man niet vertrouwde. U hebt dus gelijk. Ik slaag er maar niet in om mannen te vertrouwen.'

    Dit voorbeeld toont aan dat de herinneringen van deze vrouw, toen ze ervoor ging openstaan, haar iets over zichzelf hebben geleerd waar ze zich niet bewust van was. Ze kunnen ons dus helpen om ons beter te leren kennen, om ons te begrijpen, om ons diepere ik te verkennen. Ze kunnen een sleutel zijn tot zelfkennis. Het spreekt vanzelf dat elk geheel van herinneringen een eigen kleur en eigen betekenissen heeft...

Artikel gepubliceerd door op 13/06/2006

Bronnen: Patrick Estrade, 'Ces souvenirs qui nous gouvernent', uitgeverij Robert Laffon.

Vindt u het artikel interessant?