Waterzaknier

Verwijding van het nierbekken door ophoping van urine bij afvoerbelemmering; gaat gepaard met vernietiging van nierweefsel. De oorzaak kan zowel in het nierbekken zelf (steenvorming) als in de urineleider (stenen of vernauwing), in de blaas of in de directe omgeving ervan (voorstanderklieraandoening) gelegen zijn.

Vooral stenen kunnen de afvoer belemmeren. Hierdoor wordt de nesteling van bacteriën in het nierbekken en dus het tot stand komen van een veelal chronische nierbekkenontsteking bevorderd. Een dergelijke ontsteking kan gemakkelijk het nierweefsel zelf aantasten.
Bij vrijwel volledige afsluiting wordt de druk in het nierbekken steeds hoger, dit verwijdt zich en kan op deze wijze tot een grote met vocht gevulde blaas worden. De hoge druk plant zich in de nierbuizen voort, waardoor de filtratie wordt bemoeilijkt terwijl het nierweefsel ten slotte te gronde gaat.

Ook door andere oorzaken dan door afsluiting door een steen kan de afvoer uit het nierbekken zijn gestoord. Soms blijft van nierbekken en nier op den duur niet meer over dan een met vocht gevulde zak. Dit kan onder andere het geval zijn bij littekenschrompeling, bij afknikking van de urineleider of doordat deze wordt dichtgedrukt door een gezwel in de omgeving of indien, zoals bij sommige aandoeningen van het zenuwstelsel het geval is, de blaaslediging ernstig is gestoord.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Medische encyclopedie, rubriek Urinestelsel