Ik ga regel matig naar den Uroloog mijn prostaat is zo groot als een Appel en heb 19,8 PSA reeds 28 geweesten een biopsie (8) genomen en niets abnormaal ????Men moet juist in het deel prikken waar ...
- Favorieten
-
Delen
Naar een vriend sturenNAAR EEN VRIEND STUREN close
Boodschap ter attentie van de internetbezoeker die zijn formulier invult
Wat u moet weten over de prostaat - Afprinten
Wat u moet weten over de prostaat
Opgelet, de prostaat is een geslachtsklier. Dat betekent dus dat elke aandoening van de prostaat gevolgen kan hebben voor het geslachtsleven. Een goede reden dus om er bij de mannen op aan te dringen dat ze hun arts zouden aanspreken over hun prostaatproblemen. Laten we niet vergeten dat 80% van de mannen ouder dan 50 jaar geconfronteerd wordt met prostaatproblemen
Prostaatadenoom of -hypertrofie
Wanneer mannen ouder worden, kan hun prostaat vergroten. Dit is een natuurlijk fenomeen, goedaardig en zonder gevaar, behalve het feit dan dat een vergrote prostaat de urineafvoer kan belemmeren: hierdoor moet een man vaker plassen, hij heeft moeite om te beginnen met plassen, de plasbeurten zijn dringend, kort en onderbroken, de urinestraal is minder krachtig, enz. Een ander probleem is dat wanneer de blaas er niet meer in slaagt zich helemaal te legen, een risico op complicaties ontstaat: urineweginfecties, blaassteenvorming, en soms erger nog, renale aandoeningen.
Rectaal onderzoek, urineonderzoek, bloedanalyse, echografie en PSA-bepaling (prostaatspecifieke antigenen) zijn de klassieke onderzoeksmethoden waarmee men de grootte van de prostaat kan vaststellen, de nierfunctie kan controleren, een eventuele urineweginfectie kan ontdekken of ook uitsluiten dat het om prostaatkanker gaat.
Bij de behandeling van prostaatadenoom worden vervolgens de hinderende symptomen aangepakt: geneesmiddelen met een effect op sommige spieren om de urineafvoer te vergemakkelijken, hormonale behandelingen om de grootte van de prostaat te verminderen, antibiotica, enz. In laatste instantie kan ook een chirurgische ingreep voorgesteld worden, met de bedoeling de omvang van de prostaat te verminderen. De gebruikte technieken zijn weinig invasief: men opereert tegenwoordig op een zo natuurlijk mogelijke manier, onder andere via de urinebuis. Het scalpel is tegenwoordig elektrisch en anders, doet men meer en meer beroep op de laser en de ultrasone trillingen.
Het grootste probleem bij een operatie bestaat erin een groot deel van de prostaat weg te nemen zonder aan het andere weefsel te raken. De omliggende weefsels liggen vlakbij en zijn uiterst kwetsbaar, vandaar de risico's op complicaties: infecties, bloedingen, tijdelijke urine-incontinentie, erectiestoornissen, enz.



