Wat te doen bij de ziekte van Horton?

Wat gebeurt er tijdens onderzoeken?

De tekenen van de ziekte van Horton kunnen ook op andere aandoeningen wijzen. Om de diagnose te bevestigen, begint de arts met het palperen van de slaapslagaders, die hard en pijnlijk aanvoelen. Hij prikt ook bloed, om na te gaan of er sprake is van een ontsteking, met een verhoging van de bezinkingssnelheid en de CRP. Ten slotte laat hij, om zeker te zijn van de diagnose, een slaapslagaderbiopsie uitvoeren, een kleine chirurgische ingreep die uitgevoerd wordt onder lokale verdoving. Is de biopsie negatief, maar blijft er een sterk vermoeden dat het om de ziekte van Horton gaat, dan zal de arts een behandeling voorschrijven met cortisone. Reageren de symptomen goed op de behandeling, dan gaat het waarschijnlijk om de ziekte van Horton.

Wat zijn de behandelingsmogelijkheden?

De ziekte van Horton wordt vooral behandeld met cortisone. Cortisone doet de symptomen weliswaar snel verdwijnen, maar stopt de verdere ontwikkeling van de ziekte niet. De behandeling moet gestart worden met een hoge dosis gedurende 4 tot 6 weken, waarna de dosis geleidelijk moet worden afgebouwd. Ze mag gedurende jaren worden voortgezet, maar de bijwerkingen moeten wel permanent bewaakt worden (diabetes, botontkalking, verstoord natrium- en kaliummetabolisme, …).

Artikel gepubliceerd door Dr. Renaud Guichard op 25/03/2003

Bronnen: Internetcursus van de Faculteit Geneeskunde van Lyon: ispb.univ-lyon1.fr/lyon-pharma/lyon1-00/horton.html