Wat is een auto-immuunziekte?

Wat is een auto-immuunziekte?

Bij een auto-immuunziekte valt het afweersysteem de eigen cellen aan omdat het die beschouwt als lichaamsvreemde stoffen.

Hoe komt dat en wat zijn de belangrijkste auto-immuunziekten? Een kennismaking met deze vreemde ziekten.

Een ontregeling van het afweersysteem

De functie van ons afweersysteem is om te reageren tegen lichaamsvreemde stoffen, de zogenaamde antigenen (bacteriën, virussen, micro-organismen, tumorcellen, levensmiddelen, enz.). Maar soms raakt dit systeem ontregeld en valt het de eigen lichaamcellen aan. Dat leidt tot een ontsteking en vernietiging van lichaamsweefsels. We noemen die dysfunctie een auto-immune reactie.

Welke factoren kunnen een auto-immuunziekte opwekken?

Diverse stoffen in het lichaam kunnen zo’n reactie uitlokken:

  • een stof die normaal vastzit in een orgaan en die in de bloedsomloop terechtkomt, bijvoorbeeld na een lichamelijk trauma,

  • een stof die beschadigd wordt door een virus, een geneesmiddel of door stralingen,

  • een vreemde stof die veel gelijkenis vertoont met een cel in het lichaam,

  • een dysfunctie van de B-lymfocyten (die staan in voor de productie van de antilichaampjes).

Er bestaat ook een genetische aanleg voor auto-immuunziekte, zodat de aanwezigheid van een bepaalde factor (virus, letsels, enz.) in sommige weefsels een auto-immuunreactie kan veroorzaken.

Ook de hormonen spelen een rol. Dat blijkt uit het feit dat de ziekte meer voorkomt bij vrouwen.

Hoe is een auto-immuunziekte te herkennen?

Een paar voorbeelden: een auto-immuunaanval van de pancreas veroorzaakt diabetes van het type 1. Een auto-immuunaanval van de hersenen kan leiden tot multiple sclerose, een auto-immuunaanval van de gewrichten tot reumatoïde poliartritis, enz.

Alle auto-immuunziekten gaan meestal gepaard met koorts. De andere symptomen hangen af van het type weefsel dat is aangetast (huid, kraakbeen, bloedvaten, enz.) of van welk orgaan is aangetast (nieren, longen, hart, hersenen, enz.). De symptomen zijn dan erg uiteenlopend: pruritus (jeuk), gewrichtsvervormingen, pijn, gevoel van zwakte, icterus (geelzucht), ademhalingsproblemen, oedemen, mentale verwarring, enz.

Een auto-immuunziekte kan geïdentificeerd worden via een bloedonderzoek: snelheid van bezinking, aanwezigheid van antinucleaire antistoffen, bloedarmoede, enz. Bij bepaalde ziekten, zoals multiple sclerose, kan een analyse van de cerebrospinale vloeistof een afwijking in het immuunsysteem opsporen.

Ook een genetische diagnose kan bij bepaalde mensen verdachte genen opsporen (spondylartritis ankylosans bijvoorbeeld).

 

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 23/12/2015
Origineel artikel geschreven door op 22/01/2014

Bronnen: Inserm, http://www.inserm.fr/thematiques/immunologie-hematologie-pneumologie/dossiers-d-information/les-maladies-auto-immunes. Centre national de référence des maladies auto-immunes et maladies systémiques rares des Hôpitaux Universitaires de Strasbourg, http://www.chru-strasbourg.fr/Hus/HTML/centreRef/maladieAutoimmune/faq.jsp.

Vindt u het artikel interessant?
 

Meer weten