Waarom maakt televisie dik?

Hoe meer kinderen en adolescenten televisie kijken, hoe groter de kans op overgewicht. Dat lijkt niet meer dan logisch omdat je niet beweegt als je voor de tv zit en omdat je door niet te bewegen geen calorieën gaat verbranden. En toch is het niet de enige oorzaak van obesitas bij kinderen.

• Obesitas neemt toe met het aantal uren dat men voor de televisie zit
• Wat eet men bij het televisiekijken?

Obesitas neemt toe met het aantal uren dat men voor de televisie zit

Een studie poogde om het fenomeen beter te begrijpen door gedurende twee jaar 550 kinderen te volgen met een gemiddelde leeftijd van 12 jaar. Uit het onderzoek blijkt dat minder lichaamsbeweging niet de enige factor is die obesitas uitlokt. Een uur voor de televisie zitten verhoogt het aantal geconsumeerde calorieën, zo stelde men vast. Voor elk uur dat een kind of een adolescent naar televisie kijkt, eet hij 167 calorieën meer per dag.

Wat eet men bij het televisiekijken?

Bovendien geraakt het voedingsevenwicht verstoord door het voor de televisie hangen. De voeding bij de tv bestaat doorgaans uit de producten waarvoor reclame gemaakt wordt in televisiespots: voedingsmiddelen die heel rijk zijn aan calorieën en arm aan voedingsstoffen zoals vitaminen, anti-oxydanten en oligo-elementen. Iedereen trekt zijn eigen conclusies uit deze bevindingen. Bent u actief in de reclamesector dan bent u het ermee eens dat televisiereclame doeltreffend is: producten waarvoor reclame gemaakt wordt op de televisie, verkopen beter. Bent u een ouder dan besluit u dat televisie een nefast effect heeft op uw kinderen: zolang ze voor de televisie zitten bewegen ze niet en doen ze ook niets meer intellectueel, creatief of cultureel en bovendien gaan ze calorierijke snacks eten wat op zijn beurt het risico op obesitas verhoogt en zo ook dat op gezondheidsproblemen. Aan u om uit te maken welke toekomst u wilt voor uw kinderen . . .

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Solano, seksuologe, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 24/04/2006 - 23:00

Bronnen: Arch Pediatr Adolesc Med. 2006 ; 160:436-442.