Waarom is het zo moeilijk om een kind goed te laten eten?

Het is normaal dat je een kind moet leren eten, maar makkelijk is dat niet altijd. Het aantal kinderen met obesitas neemt toe. Hoe kan dat? Moeders houden toch van hun kinderen en willen toch dat het goed met ze gaat?

• Waarom is het zo moeilijk om een kind evenwichtige voeding te geven?
• Als moeders zo bang zijn dat hun kind te dik is, waarom zijn er dan zoveel kinderen met overgewicht?
• Maar je kan toch meteen zien of een kind te dik of te mager is!
• Helpt de maatschappij (bijvoorbeeld door middel van campagnes, enz.) bij het vinden van een middenweg tussen angst voor ondervoeding en angst voor overvoeding?
• Waarom heeft een moeder met een kind dat duidelijk te dik is, zoveel moeite om voor een evenwichtige voeding te zorgen?
• Hoe erg is het dat sommige moeders niet zien dat hun kind met overgewicht kampt?
• Als een moeder niet ziet dat haar kind teveel weegt, hoe kan ze dat overgewicht dan vermijden?
• Wat kan men zeggen aan moeders opdat ze een zo goed mogelijke ouder zijn voor hun kind?

Waarom is het zo moeilijk om een kind evenwichtige voeding te geven?

Moeders bevinden zich vandaag in een paradoxale situatie: ze willen hun kinderen te eten geven, maar ze willen ook vermijden dat hun kind te dik wordt. Dokters lijken vooral begaan te zijn met de vraag of een kind al dan niet met overgewicht kampt. Er is een heel wat angst omtrent obesitas, zowel bij artsen als bij moeders.

Als moeders zo bang zijn dat hun kind te dik is, waarom zijn er dan zoveel kinderen met overgewicht?

Moeders die bang zijn dat hun kind te dik is, zijn moeders die anderzijds ook kampen met de oerangst van een kind dat niet eet! Vroeger wilden moeders vooral dat hun kind voldoende voedsel kreeg. Een kind dat geen goede moeder of voedster had, ging dood.
De hoge kindersterfte was tot niet zo lang geleden een feit, in de tijd van mijn grootmoeder bijvoorbeeld. De angst voor een hongersnood of een tekort aan levensmiddelen of middelen om eten te kopen schuilt op een of andere manier in elk van ons. De angst om kinderen niet genoeg eten te kunnen geven, werd opnieuw groot tijdens de Tweede Wereldoorlog toen vooral stedelingen geen of onvoldoende te eten hadden. Daarbij was ook de vrees voor tuberculose groot. Een kind dat niet goed gevoed werd, had minder weerstand tegen de aandoening die toen nog dodelijk was.

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 16/04/2012
Créé initialement par Dr. Catherine Solano, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste le 24/10/2006

Bronnen: Wij spraken met Maryse Vaillant, psycholoog en co-auteur van het boek 'cuisine et dépendances affectives', uitgegeven bij Flammarion.