• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    11 mening
  • Getuigenissen (0)

Vrijen: de vraag van het ‘hoe vaak’

Vrijen: de vraag van het ‘hoe vaak’

Wat is een harmonieus seksleven en bestaat er zoiets als een "ideaal of normaal" ritme? Soms, vaak, continu, nooit, enz. De vraag hoe vaak we het doen wekt altijd nieuwsgierigheid. Maar bestaat er zoiets als een norm of telt niet eerder het door beide partners gedeelde verlangen?

Vanwaar die nieuwsgierigheid naar wat andere koppels doen?


Achter die simpele nieuwsgierigheid gaat vaak een andere vraag schuil:
Ben ik normaal? Is onze relatie normaal?
Iedereen vraagt zich af waar hij staat vergeleken met andere koppels. Vrijen we vaker of minder vaak dan de anderen? Of zitten we ergens tussenin?
Het besef dat we gemiddeld scoren stelt ons gerust. Het heeft nochtans niets met normaal-zijn te maken. De cijfers in de enquêtes zijn gebaseerd op verklaringen. Niets zegt dat ze het seksleven van deze koppels ook exact weerspiegelen.
Trouwens, wat in een relatie telt, is de harmonie en het gedeelde geluk, niet het aantal keren seks - ook al kan dat zeker bijdragen tot harmonie en geluk. Maar het hoeft niet per se!
 
Is ‘hoe vaak’ een argument?
Als mensen willen weten hoe vaak de Fransen seks hebben, is dat vaak om de informatie in hun eigen voordeel te gebruiken. Een vrouw kan bijvoorbeeld tegen haar partner zeggen: «Zie je wel, de meeste koppels vrijen niet elke dag, zoals jij zou willen, en zelfs niet om de twee dagen!» Of een man kan tegen zijn vrouw zeggen: «Zie je wel, iedereen vrijt meer dan één keer per week.» Het omgekeerde, de vrouw die meer seks wil, kan natuurlijk ook.  
Ideaal is natuurlijk als beide partners tevreden zijn met het aantal keren seks dat ze hebben. Dan maakt het niet uit of het één keer per dag of per maand is. Seks die bevredigend is voor een koppel is mooi, ongeacht hoe vaak dat is. Seks die een bron van conflicten is, is veel minder positief.
 
Waarom keert de ‘hoe vaak’-vraag zo vaak terug?
De reden is dat in een duurzame relatie het seksuele verlangen van beide partners niet systematisch synchroon loopt. Beide partijen moeten zich dus noodgedwongen aan elkaar aanpassen en dat vraag tijd. De juiste frequentie vinden, is iets waar alle koppels zonder uitzondering mee te maken krijgen. Als die kwestie zich in uw relatie niet stelt, moet u zich zorgen maken. Allicht komt dat omdat een van de partners altijd ja zegt, met of zonder goesting, en dat is niet altijd een goed teken. Tegen zijn goesting ja zeggen kan uiteindelijk uitmonden in een impasse.

Waarom is het seksuele verlangen niet synchroon?


Bij mannen is de libido over het algemeen constanter omdat zijn hormonen ook een constant peil aanhouden. Vrouwen zijn onderhevig aan hormonale cycli. Bij hen gaat de zin in seks soms op en af. Dat is de belangrijkste reden waarom het verlangen naar seks bij beide partijen niet permanent synchroon kan lopen.
Een andere reden is dat partners van elkaar moeten leren hoe ze lust kunnen opwekken; ze moeten kijken en luisteren naar elkaars reacties en alert zijn voor elkaars behoeften om te leren wat ze moeten doen om door de andere begeerd te worden. Toch zijn er mensen die niet goed snappen dat verlangen en zin in seks iets interactiefs  is. Ze wachten tot de drang spontaan opkomt, en die komt soms helemaal niet!
 
Welke problemen kunnen de libido onderdrukken?
Gezondheidsproblemen zoals een depressie, een ernstige ziekte of toxische geneesmiddelen kunnen de seksuele begeerte verminderen. Ook spanningen en zorgen door problemen op het werk, werkloosheid, een kind dat ziek is of een behoeftige persoon die ten laste is, kunnen de libido tijdelijk op een lager pitje zetten.
Een pijnlijke persoonlijke ervaring met bijvoorbeeld seksuele agressie, een verkrachting, een traumatiserend overlijden, gebrek aan zelfvertrouwen en liefde in de kindertijd - al die dingen kunnen de primaire energie wegnemen die onze libido voedt.
Natuurlijk hebben ook spanningen in de relatie vaak een impact op de libido. Daaronder vallen ook seksuele spanningen die te wijten zijn aan erectieproblemen, moeilijkheden om een orgasme te krijgen en problemen met de ejaculatie of penetratie.
Als uw partner meer tijd wil tussen de vrijbeurten, doet u er ook goed aan om - voor u begint te kankeren - na te gaan welke stress de oorzaak kan zijn en er dan alles aan te doen om de situatie te verbeteren.
 

Artikel gepubliceerd door op 07/07/2015

Bronnen: Enquête CSF (Contexte de la sexualité en France), Bajos N. et coll, Inserm, INED et ANRS, mars 2007.

Vindt u het artikel interessant?
 

Meer weten