Vergiftigde geschenken

Als iemand u een geschenk geeft, is dat altijd een blijk van attentie en een aangename verrassing. Toch zit er op lange termijn vaak een addertje onder het gras...

Maurits heeft geluk: hij heeft een zeer goedkoop huurhuis gevonden. Vrienden van hem die in de buurt wonen, zijn namelijk verhuisd naar de Verenigde Staten, maar willen hun woning hier behouden. Dus hebben ze Maurits voorgesteld om het te huren tegen een spotprijs. "Een prima zaak", denkt hij, en dat was ook zo. Hij woont er nu al meer dan tien jaar. Toch voelt hij er zich niet zo gelukkig. De meeste van zijn kennissen hebben ondertussen immers een eigen huis gekocht, terwijl hij daarin niet heeft geïnvesteerd en al die tijd slechts een symbolische huur moest betalen. Sindsdien zijn de vastgoedprijzen echter zo sterk gestegen dat hij zich vandaag geen eigen woning meer kan veroorloven. Terwijl hij een tijd geleden weliswaar een financiële inspanning had moeten doen, maar het wellicht toch de moeite waard was geweest. Maar vooral hangt er hem een zwaard van Damocles boven het hoofd: wat als zijn vrienden terugkeren uit de States? Of als ze er blijven en het huis willen verkopen? Op die manier kan een op het eerste gezicht aangenaam geschenk uiteindelijk veeleer een vergiftigd geschenk blijken. Soms heeft Maurits er spijt van dat hij het heeft aanvaard.

Hilde krijgt elk jaar alvast een prettiger geschenk van haar schoonouders: een huis aan zee waar ze gratis haar zomervakantie mag doorbrengen. Zalig, zeker met de kinderen. Na een paar jaar begint er echter iets te wringen bij Hilde: ze zou dolgraag eens gaan kamperen in het buitenland, met de rugzak, maar voelt zich nu gevangen in haar vakantiehuis. Ze durft haar schoonouders niet goed te zeggen dat ze deze zomer eigenlijk liever eens elders op reis zou gaan! Ze zouden het immers moeilijk begrijpen en ontgoocheld zijn, want ze staan het huis telkens met veel plezier af…

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Solano, seksuologe, bewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 02/08/2005