Wanneer ik een migraine-aanval krijg trek ik me (wanneer het kan) terug in een donkere en koele ruimte met een ijscompres onder mijn hoofd, net boven mijn nek. Als er geluiden rondom mij zijn ...
- Favorieten
-
Delen
Naar een vriend sturenNAAR EEN VRIEND STUREN close
Boodschap ter attentie van de internetbezoeker die zijn formulier invult
Veel migrainepatiënten laten zich niet behandelen - Afprinten
Veel migrainepatiënten laten zich niet behandelen
1/3 van alle migrainelijders raadpleegt nooit een arts, 25 % slechts één keer in hun leven! Zelfs diegenen die wel naar een arts stappen, praten er in heel hun leven gemiddeld slechts met 1,6 arts over. Kortom, van enige "medische shopping" is dus helemaal geen sprake als het over migraine gaat. Wel integendeel: er lijkt sprake te zijn van een soort ontkenning van de ziekte, een rem om zich te laten behandelen.
Maar waarom zo blijven afzien zonder er iets aan te doen?
Migrainepatiënten zijn dikwijls het slachtoffer van sociale stereotiepen, van vooroordelen over hun ziekte. Vaak worden ze als nietsnutten en plantrekkers beschouwd die hun ziekte voorwenden om niet te moeten werken of geen seks te moeten hebben. Da's zowat het klassieke beeld van migraine: als excuus om inspanningen te vermijden. Migrainelijders zouden in die visie dus de tegenpool zijn van dynamische levensgenieters. Welnu, dat klopt totaal niet! Het verbazende is dat personen die met dergelijke misvattingen te maken krijgen, geneigd zijn om ze zelf te gaan geloven en op eigen rekening te schrijven, bewust of onbewust. Een voorbeeld: als ik een vrouw ben en de maatschappij het idee uitdraagt dat vrouwen minder goed zijn in wiskunde dan mannen, zal ik niet gemotiveerd zijn om wiskunde te gaan studeren om een nieuwe Einstein te worden, ook al ben ik een wiskundekrak op school. Ik denk namelijk onbewust dat ik daar te weinig talent voor heb, ook al ben ik een echt genie! Idem voor migraine: zelfs als ik vreselijk veel pijn heb, denk ik dat ik overdrijf en de luiwammes uithang. Dat ik maar moet wachten tot het overgaat en doen alsof er niets aan de hand is! Vandaar dat veel migrainepatiënten nooit een arts raadplegen, precies om niet met die vooroordelen geconfronteerd te worden! Gevolg: hun leed duurt voort, en dat terwijl er vandaag uiterst doeltreffende middelen bestaan! Wat moeten we dan concreet doen? De stereotiepen zijn zo diep verankerd in ons onderbewustzijn dat we ze moeilijk zomaar overboord kunnen gooien. Er is een grondige mentaliteitswijziging nodig, en zoiets vergt tijd. Het minste wat we kunnen doen, is een migrainelijder aanmoedigen om er iets aan te doen, ook al beschouwt hij of zij dat als een luxeprobleem. Maar doet het net geen deugd om zich af en toe eens een luxe te veroorloven?
Pub
Kalmte kan helpen ;Weert zonlicht .Ga in een donker kamer liggen.IK heb meer dan 60 jaar hoofdpijn men gaat er niet van dood maar het is een zwaar kruis ; Bij mij is de oorzaak gekwetst geweest in ...



