Vaccinatie van kleine kinderen: moet men hen paracetamol geven?

Vaak wordt aan jonge kinderen paracetamol gegeven meteen na een inenting. De bedoeling is een koortsaanval, die zich zou kunnen voordoen als reactie op het vaccin, te vermijden. Deze gewoonte zou binnenkort wel eens tot het verleden kunnen behoren. Een woordje uitleg.

• Vaccinatie en paracetamol: wat moeten we ervan denken?
• Vaccin minder doeltreffend in combinatie met paracetamol
• Paracetamol na een vaccin: niet meer systematisch toedienen!

Vaccinatie en paracetamol: wat moeten we ervan denken?

Weet u nog dat de arts, na uw baby gevaccineerd te hebben, adviseerde om hem bij thuiskomst paracetamol te geven om een eventuele koortsaanval (koortsstuipen) ten gevolge van de inenting te voorkomen?
Deze handelwijze wordt tegenwoordig minder en minder toegepast en zou zelfs helemaal kunnen verdwijnen. Twee studies opperen dat paracetamol geven na een vaccin de werking van de inenting vermindert, in die zin dat er minder antilichamen geproduceerd worden.

Vaccin minder doeltreffend in combinatie met paracetamol

De onderzoekers hebben bij twee groepen baby's het aantal koortsepisoden vergeleken met het aantal geproduceerde antilichamen ten gevolge van de vaccins (pneumokokken, rotavirus en het hexavalente vaccin tegen DTP, kinkhoest, hepatitis B en haemophilus b). De ene groep baby's had systematisch paracetamol gekregen, de andere groep niet. De eerste dosis paracetamol werd meteen na het vaccin door de arts toegediend. De tweede en de derde dosis werden door de ouders toegediend met een tussentijd van 6 tot 8 uur.

Uiteindelijk bleek dat minder kinderen koorts (38° of meer) gekregen hadden in de paracetamol-groep (40 tot 50% minder). De koorts was echter niet gevaarlijk en er waren zeer weinig gevallen waarbij de koorts opliep tot 39,5° of meer.
Het aantal geproduceerde antilichamen ten gevolge van de vaccins was daarentegen veel lager bij de kinderen die paracetamol gekregen hadden. Er werden geen verschillen vastgesteld tussen een eerste vaccinatie en een herhaling.

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles op 02/11/2009

Bronnen: Prymula R. et coll., The Lancet, volume 374, 17 oktober 2009.