Urinekristallen en -stenen bij katten

Zoekt uw kat vaak haar kattenbak op, laat ze er slechts een paar urinedruppels na en probeert ze vruchteloos haar blaas te ledigen of jankt ze tijdens het urineren, dan moet u onmiddellijk reageren.

• Mechanisme en symptomen
• Behandeling en preventie

Alle katten kunnen een obstructie van de urinewegen krijgen, maar sedentaire gecastreerde katers met overgewicht lopen het grootste risico.

Mechanisme en symptomen

Sommige afvalstoffen worden uitgescheiden in de urine. Onder meer minerale afvalstoffen, die weinig oplosbaar zijn in water en zich kunnen omvormen tot kristallen. Als die kristallen sterk toenemen, kunnen er zich grotere structuren vormen: urinestenen. Die kunnen niet alleen pijn veroorzaken in de nieren, de urineleiders, de blaas en de urinebuis, maar kunnen ook de passage van de urine belemmeren. Als de urinebuis gedeeltelijk afgesloten is, kan het dier nog altijd urineren in fijne straaltjes of druppels. Is de urinebuis echter volledig geblokkeerd, dan stijgt het ureumgehalte in het bloed, met uitputting, braken, uitdroging en anorexia tot gevolg. Wordt het dier niet behandeld, dan kan het in een coma belanden en sterven, of kan zijn blaas scheuren. In het laatste geval zal zijn toestand tijdelijk verbeteren doordat de pijn die veroorzaakt werd door de uitzetting van de blaas verdwijnt. De urine zal zich echter verspreiden in de buik, met vergiftiging en een vaak dodelijke buikontsteking tot gevolg.

Artikel gepubliceerd door Anne Pensis, Dierenarts op 12/10/2004