Tennisschouder: de andere tennisaandoening

• Tennisblessures: ook de schouder
• Rusten om de schouder te sparen

Tennisblessures: ook de schouder

In de medische literatuur wijst een 'tennis shoulder' soms op pijn die ontstaat in de schouder van de tennisspeler ('shoulder' is het Engelse woord voor schouder). Sommige auteurs gebruiken de term ook om de houding te omschrijven van heel wat tennisspelers waarbij de schouder van de dominante arm lichtje naar voren hangt. Maar hoe dan ook is het een feit dat heel wat spelers klagen over stekende pijn ter hoogte van de stomp van de schouder wat in veel gevallen leidt tot de diagnose 'subacromiaal syndroom', een fenomeen van peesslijtage dat vooral voorkomt bij personen die veel lifts doen. Een fout die vaak gemaakt wordt is dat dit alarmsignaal genegeerd wordt en behandeld wordt met pijnstillers. Na een paar maanden of jaren ontstaat zo het risico op een peesruptuur. Die kan optreden tijdens het tennissen en in de vorm van een klap die gepaard gaat met hevige pijn. En met een volledige verlamming en een chirurgische ingreep en een lange revalidatie in het vooruitzicht.

Rusten om de schouder te sparen

Om te vermijden dat het zover komt is het advies eenvoudig. In geval van pijn moet men rusten. De rustperiode moet gevolgd worden door rekoefeningen en spierversterkende oefeningen en pas daarna mag men weer tennissen. Eén regel moet altijd gerespecteerd worden: stoppen wanneer men pijn krijgt.
Maar er zijn nog meer aandoeningen die de schouder van de tennisser kunnen belagen. Zo kunnen ook letsels optreden ter hoogte van de glenoïdale rand. Dat is een ring van elastisch kraakbeen, vergelijkbaar met de meniscus, die de glenoïdale holte bedekt en het schoudergewricht een zekere stabiliteit geeft bij bewegingen. Bij een letsel wordt men een raar gevoel van instabiliteit gewaar bij de service of bij een smash. Soms krijgt men zelfs de indruk dat de arm 'dood' is. Wat ook kan gebeuren is dat de nekzenuwen een beetje klem zitten wat tot pijn leidt die uitstraalt naar de hele nekregio en ook naar de schouder. Het klem zitten kan ook optreden in het gewricht zelf. In dat geval krijgt men een scheurend gevoel bij de opslag of de smash. De verlamming van Charles Bell is een verschijnsel dat specialisten goed kennen. In de meest ernstige gevallen kunnen de zenuwaandoeningen verantwoordelijk zijn voor het smelten van de spiermassa en is de hulp van een kinesitherapeut vereist.
Wat u ook moet weten is dat een tenniselleboog vooral voorkomt bij beginnende spelers, maar dat een tennisschouder ook kan voorkomen bij topspelers. Men vermoedt dat onder meer dat het langdurig krachtig opslagen een nefaste invloed heeft op de schouder.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist op 20/05/2008