Tatoeages: brandende vakantiesouvenirs

Tijdelijke tatoeages zijn steeds meer in, met een toenemend aantal allergische reacties als gevolg. Niet henna is daarbij de schuldige, wel de gebruikte hulpstoffen.

Deze tijdelijke hennatatoeages blijven slechts enkele dagen op de huid en lijken ongevaarlijk. Traditionele henna (hydroxynaftochinon) wordt gebruikt om het haar te kleuren of de huid te ontkleuren. Ze wordt bereid op basis van gedroogde bladeren van Lawsonia inermis en kan gecombineerd worden met andere plantaardige stoffen om een andere kleur te verkrijgen: reng (zwaluwtong), koffiepoeder of verpulverde houtskool. Ze veroorzaakt zelden allergische huidreacties. De hennasoorten die gebruikt worden voor tatoeages en 's zomers te koop zijn op markten of in vakantieclubs worden echter soms vermengd met substanties om de zwarte kleur te versterken. Deze hulpstoffen zijn meestal PPD (parafenyleendiamine) of commerciële haarverfsoorten die aromatische amines bevatten. Het zijn precies die stoffen die huidklachten kunnen doen ontstaan.

Er bestaan twee soorten huidklachten: · klassiek contacteczeem: treedt op 48 tot 96 uur na aanbrenging, bij patiënten die al gesensibiliseerd zijn voor haarverven die PPD bevatten of voor een eerste tatoeage; · brandwonden door bijtende producten. De gebruik(st)er krijgt al de eerste minuten na het aanbrengen een branderig gevoel. Eén tot verschillende weken later ontstaan oedeem en erytheem (rode, gezwollen en jeukende huid) op de plaats van de tatoeage. Ook al verdwijnen die uiteindelijk, in sommige gevallen blijft er maandenlang een litteken.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 08/02/2005

Bronnen: FMC, Le Quotidien du médecin, 26 januari 2005.