Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist, met de hulp van dr. C. Daulouède, aangepast door Marion Garteiser

Stressfractuur: preventie, detectie en behandeling

Geüpdatet door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 18/05/2016 - 17h31
-A +A

Stressfracturen zijn moeilijk te diagnosticeren en te verzorgen.

Een goede reden om mensen met broze botten op te sporen, want die lopen meer risico.

Met de botmineraaldichtheidstest kan de stevigheid van de botten worden ingeschat. 

Stressfracturen: een moeilijke diagnose

Bij stress- of vermoeidheidsfracturen breekt of barst het bot, maar dit keer niet als gevolg van een hevige schok zoals bij "gewone" breuken. De breuk is het resultaat van herhaaldelijke belasting – zoals overdreven sportbeoefening. Jammer genoeg is de diagnose van een stressfractuur dikwijls een moeilijke kwestie: in 80% van de gevallen, is het streepje van een stressfractuur niet zichtbaar op een röntgenfoto.

Om zekerheid te verwerven, moet overgegaan worden tot een scintigrafie (botscan), waarbij een licht radioactieve vloeistof intraveneus wordt toegediend. Na een wachttijd van 2 à 3 uur, kan men controleren hoe het product zich gefixeerd heeft op de weefsels, in het bijzonder op de plaatsen waar een intense activiteit heerst, zoals in het geval van botletsel. Daarna wordt het lichaam gescand met een gammacamera om de precieze zones met meer ontstekingsactiviteit te bepalen. De scan is pijnloos, maar wel langdurig en relatief duur. Om zicht te krijgen op de situatie doet men almaar vaker nog een MRI-scan (magnetic resonance imaging) als bijkomend onderzoek. Om de diagnose van een stressfractuur te stellen, gaat men onder andere uit van de aan- of afwezigheid van een oedeem dat kenmerkend is voor een recent of oud letsel.

Behandeling van stressfracturen: rust!

Naargelang de ernst van de breuk (er zijn vijf stadia), wordt de therapeutische behandeling vastgelegd. Ontstekingsremmers zijn normaal te mijden. Die producten maken de pijn wel draaglijker, maar ze bemoeilijken de consolidatiemechanismen. Andere geneesmiddelen (bifosfonaten, parathormoon of een supplement aan calcium en vitamine D) worden voorgesteld, dikwijls met vrij onzekere en wisselvallige resultaten.

In geval van stressfractuur met een laag risico, wordt meestal aanbevolen te stoppen met elke sportbeoefening en deze rustperiode te combineren met een voeding die rijk is aan zuivelproducten. Na ongeveer één maand, kan men een activiteit hernemen met een relatief lichte belasting, zoals zwemmen of fietsen. Daarna kan geleidelijk overgegaan worden tot zwaardere belastingen, waarbij bij elke stap wel rekening moet gehouden worden met de evolutie van de pijn.

Initialement publié par Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist, met de hulp van dr. C. Daulouède, aangepast door Marion Garteiser le 04/11/2008 - 00h00 et mis à jour par Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste le 18/05/2016 - 17h31

1998-2013 Mayo Foundation for Medical Education and Research (MFMER)

Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB
Lees ook
Geen sterke botten zonder melk Geüpdatet op 25/11/2003 - 00h00

Het aantal botbreuken ligt drie maal hoger bij kinderen die geen melk drinken. Een reden om de trend van de frisdrankconsumptie bij de jeugd om te buigen: meer melk drinken is de boodschap.

Osteoporose: kunnen geneesmiddelen breuken voorkomen? Gepubliceerd op 17/09/2013 - 10h47

Osteoporose behandelen betekent op de eerste plaats 'strijden tegen het risico op breuken'. Daarom is het zeer belangrijk het verlies van botdensiteit te beperken door een aangepaste levensstijl aan te nemen en door eventueel een beroep te doen op me...

Osteoporose: ook de mannen! Geüpdatet op 26/10/2004 - 00h00

Omdat 40% van de vrouwen wordt getroffen door osteoporose, wordt de 16% van de mannen die eraan lijden vaak vergeten. Dit aandeel, dat zeker niet verwaarloosbaar is, wordt gedeeltelijk verklaard door de vergrijzing van de mannelijke bevolking, maar o...

Meer artikels