Stress veroorzaakt vroegtijdige veroudering

We zouden het als volgt kunnen samenvatten: hoe meer stress iemand heeft, hoe sneller hij veroudert. Bij moeders van kinderen met een chronische ziekte, een bekende stressfactor, zouden de cellen even snel verouderen als bij personen die tien jaar ouder zijn.

Verschillende studies hebben al aangetoond dat stress een negatieve impact heeft op de werking van ons lichaam, met name op de moleculaire mechanismen, het immuunsysteem en het risico op hart- en vaatziekten. Dus waarom zou stress ook geen rol spelen bij de celveroudering? Om die hypothese te testen, werd een studie uitgevoerd bij 58 vrouwen tussen 20 en 50 jaar. 39 van hen voedden jarenlang een kind op met een ernstige chronische ziekte, een bekende stressbron. De andere vrouwen waren moeders van wie de kinderen nooit gezondheidsproblemen hadden gehad. Eén van de biologische factoren die het beste criterium zijn om de celveroudering te meten, is de lengte van de telomeren * (stukjes DNA aan het uiteinde van de chromosomen waarvan de lengte afhangt van de levensduur van de cellen). Vandaar dat deze factor gemeten werd en in verband werd gebracht met het stressniveau van de proefpersonen.

Zo stellen de auteurs vast dat moeders die al jaren onder zware psychologische stress staan, veel kortere telomeren hebben, ongeacht hun leeftijd. De meest gestreste vrouwen hadden even lange telomeren als vrouwen die 9 tot 17 jaar ouder waren. Stress versnelt dus duidelijk de celveroudering. Het komt er nu op aan het precieze mechanisme daarvan te doorgronden.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 14/12/2004

Bronnen: Epel E.S. et coll., proc Natl. Acad. Sci. USA, november 2004, publicatie on line.