Strategische antiluizenrevolutie

Er zijn nieuwe wetenschappelijke gegevens beschikbaar die ons onze opvattingen over luizenpreventie en -behandeling zouden moeten doen herzien. Zo is het nutteloos om lakens en luidsprekers te bespuiten met een insecticidenspray en om kinderen met luizen van school te halen.

• Hoe zit het met de behandeling?
• Welke behandelingen zijn wél doeltreffend gebleken?
• Behandelingen die nog grondiger bestudeerd moeten worden

Recente klinische gegevens maken komaf met onze traditionele opvattingen over luizenverdelging.

Gewoon reinigen met een courant wasmiddel volstaat om lakens, kleren, luidsprekers, petten enz. te ontluizen. Insecticidensprays zijn niet doeltreffender.
De luizen die we aantreffen op hoofdkussens, zetels en hoeden zijn dood, ziek of oud en zullen dan ook niemand meer besmetten. Ze sterven immers zodra ze zich losmaken van hun gastheer.
Overdracht gebeurt pas bij langdurig contact 'van hoofd tot hoofd'.
Sommige maatregelen tegen luizen, zoals kinderen met luizen van school halen, zijn zinloos. Uit studies blijkt namelijk dat minder dan 20 % van de scholieren die drager zijn, binnen twee weken besmet raakt. Bovendien heeft de helft van de kinderen die naar huis gestuurd worden, in werkelijkheid geen luizen. De diagnose kan dan ook alleen worden gesteld als er levende luizen ontdekt worden.
Het haar kortknippen of samenbinden heeft evenmin zin. Integendeel: het vergemakkelijkt de verplaatsing van de luizen van het ene hoofd naar het andere. Luizen komen weliswaar vaker voor bij meisjes, maar dat komt niet door hun lang haar: ze doen gewoon meer spelletjes waarbij hun hoofden met elkaar in contact komen.

Hoe zit het met de behandeling?

Behandeling heeft geen zin zolang er geen levende luizen zijn opgespoord. Neten zijn immers geen teken van actieve besmetting.
Niet alle behandelingen hebben al hun doeltreffendheid bewezen.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 15/09/2003 - 23:00