Sterilisatie van honden en teven

De sterilisatie van honden en teven gebeurt vóór de puberteit en levert heel wat gedragsvoordelen en vooral medische voordelen op.

• Waarom moet u uw hond laten steriliseren?
• De ideale leeftijd voor sterilisatie
• De gevolgen van sterilisatie

Waarom moet u uw hond laten steriliseren?

Sterilisatie beschermt uw teef tegen ziekten die veroorzaakt worden door de werking van de geslachtshormonen. Eierstokcysten veroorzaken een verhoogde en langdurige hormoonafscheiding, waardoor een gunstig klimaat ontstaat voor baarmoederinfecties. Zo'n infectie, ook "pyometra" genoemd, is een ernstige aandoening die nierstoornissen en een buikinfectie veroorzaakt als de baarmoeder scheurt. Ze vereist een delicate chirurgische ingreep. Niet-gesteriliseerde oudere teven krijgen vaak tepeltumoren, maar de kans op die tumoren daalt met 99 % als de teef vóór haar eerste loopsheid geopereerd wordt. Pseudo-zwangerschap ten slotte is een normaal hormonaal verschijnsel bij wilde teven. In meutes heeft immers alleen het dominante koppel het recht om zich voort te planten, maar spelen de andere wijfjes de rol van voedsters voor de pups. Om dat mogelijk te maken, treedt een hormonale reactie op waarbij ze melk kunnen produceren zonder ooit te zijn bevallen. Dit verschijnsel is compleet nutteloos bij onze gezelschapshonden en kan tepelinfecties veroorzaken doordat de melk niet opgezogen wordt en in de tepels blijft.

Bovendien vermindert sterilisatie het risico op weglopen en verhindert ze ongewenste drachten. Ze is ook noodzakelijk bij teven met diabetes, aangezien deze aandoening niet gestabiliseerd kan worden als de teef geslachtshormonen produceert. Hebt u een mannetje, dan kunt u het laten castreren om weglopen en gevechten om een wijfje te vermijden. Sommige honden zijn ook moeilijk te beheersen als u ze uitlaat, en proberen voortdurend de teven te benaderen die ze opmerken. Castratie heeft ook een medisch voordeel: de ingreep schakelt het risico op testikeltumoren en goedaardige prostaathypertrofie uit.

Artikel gepubliceerd door Anne Pensis, Dierenarts op 16/03/2005