Stent of overbrugging? Een koerswijziging...

Sinds de komst van de stent (een metalen gaasje dat ingebracht wordt in de verstopte slagader om ze te openen) is de overbrugging (bypass) verdrongen naar de achtergrond. Zozeer dat deze zware chirurgische techniek vandaag alleen nog toegepast wordt bij oudere en minder gezonde patiënten. Een evaluatie op lange termijn vergeleek echter de voor- en nadelen van beide methoden en gaat in tegen de huidige praktijken…

De voorbije twintig jaar is de cardiologie er sterk op vooruitgegaan. Als de slagaders dichtslibben, waardoor het risico op een hartaandoening (angina pectoris, hartinfarct,…) stijgt, zijn geneesmiddelen niet meer voldoende en moet er drastischer ingegrepen worden. Er zijn dan twee mogelijkheden. De eerste is een overbrugging: een vaattransplantatie waarbij rond de verstopping in de slagader een nieuwe ader wordt gelegd, zodat er weer bloed door de kransslagaders kan stromen. Het gaat hier om een zware ingreep met een lange herstelperiode en een hoge operatieve mortaliteit. De tweede techniek is recenter. Het gaat om een zogenaamde angioplastiek, waarbij de slagader wordt verwijd door er een stent (of vaatstut) in te plaatsen, om ze open te houden. Op korte termijn lijkt die laatste methode te verkiezen boven een overbrugging.

Op langere termijn worden de voordelen van een stent echter niet bevestigd. Dat blijkt uit een grootschalige studie bij 60.000 patiënten. Na drie jaar is de mortaliteit immers veel lager bij een overbrugging, wanneer minstens twee slagaders verstopt zijn.

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 21/06/2005

Bronnen: Hannan E.L. et coll., N. Engl. J. Med., 352 (21) : 2174-83, 2005.