Sporten als middel tegen hyperkinetisme

We kennen bijna allemaal minstens één hyperactief of hyperkinetisch kind in onze omgeving. Sport is weliswaar geen wondermiddel, maar kan toch helpen…

• Een kwestie van discipline

Alle jonge dieren - ook de mens - hebben behoefte om zich uit te leven. Zo is berekend dat kinderen die in de vrije natuur spelen, in de loop van eenzelfde namiddag vaak meer dan tien km afleggen! Dit ongelofelijke dynamisme is mogelijk dankzij specifieke systemen in de hersenen, met name een naar verhouding grotere afscheiding van neurotransmitters zoals dopamine. Kinderen worden rustiger met het ouder worden en leren hun energie beter te kanaliseren. Dat verloopt echter niet altijd zonder problemen. Er zijn zelfs grote verschillen merkbaar in het groeiproces.

Hyperkinetische kinderen hebben een bijzonder vermoeiend temperament. Ze kunnen er moeilijk hun aandacht bijhouden, ondanks voortdurende waarschuwingen, en kunnen onmogelijk stil blijven zitten. Hun omgeving maakt zich soms boos omdat ze denkt dat het om slechte wil gaat. Dit gedrag kan ook problemen op school veroorzaken en zelfs tot afwijzing leiden van andere kinderen. Hyperkinetische kinderen zijn voortdurend opgewonden en begaan daardoor de ene onhandigheid na de andere. Bovendien krijgen ze ook gemakkelijk woedeaanvallen en huilbuien.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist op 28/03/2005 - 23:00