Sport, kou, stress en... onze blaas

Elke sportman heeft de aandrang al gevoeld om te gaan plassen net voor het begin van een competitie. In dit verband heeft men het wel eens over een stressplas. Maar waar komt dit fenomeen vandaan?

• Een plasje vóór de marathon...
• De blaas houdt niet van de kou
• Ook stress speelt een rol

Een plasje vóór de marathon...

Weet u waar u het grootste urinoir ter wereld kunt aantreffen? U kunt het elk jaar begin november in New York ontdekken, niet ver van Central Park, wanneer duizenden marathonlopers even vóór het vertrek hun blaas tegelijkertijd ledigen. De combinatie van de wedstrijdstress en de kou (in dit seizoen ligt de temperatuur soms rond het vriespunt) zorgt voor deze diurese die veel op een epidemie gaat lijken. Voor de mannen, die altijd wel ergens een hoekje vinden om rechtstaande hun behoefte te doen, stelt dit geen onoverkomelijke praktische problemen. Vrouwen hebben het wat dit betreft echter heel wat moeilijker. Vóór de damestoiletten ontstaan lange rijen, terwijl het uur van de start met rasse schreden nadert. Zeer vervelend!

De blaas houdt niet van de kou

Vóór de wedstrijd hebben twee belangrijke parameters een invloed op de aandrang om te plassen: de kou en de stress. Eerst de kou: wanneer men zijn trainingspak uittrekt, is het zeer belangrijk een beetje fysiek actief te blijven om geen kou te vatten. Doet men dat niet, dan gaat het lichaam de distributie van het bloed reorganiseren om het warmteverlies te beperken. Specialisten hebben het dan over perifere vasoconstrictie. Het bloed trekt dan weg uit de uiteinden (vingers, tenen…) ten voordele van de diepe bloedsomloop. Dit leidt tot verhoogde bloeddruk, waardoor onder meer de afscheiding belemmerd wordt van het antidiuretisch hormoon, vaak ADH of vasopressine genoemd. Men ondervindt dan meteen een aandrang om te plassen. Het gaat inderdaad om een snelle reactie. Wie uit een sauna komt en een koude douche neemt, heeft ook vaak na enkele seconden het gevoel te moeten gaan plassen.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist, met de hulp van Damien Pauquet op 21/09/2009