Sport: hoop voor wie een amputatie achter de rug heeft

De enorme vooruitgang die de voorbije jaren op het gebied van prothesen is geboekt, heeft heel wat hoop gewekt bij sporters die een amputatie hebben ondergaan.

• Telegenieke prothesen
• Knappe technologie
• Veiligere en comfortabelere prothesen
• Nog heel duur

Telegenieke prothesen

De mogelijke deelname van Oscar Pistorius aan de Olympische Spelen in Peking heeft voor grote opschudding gezorgd in de sportwereld. De door het Internationaal Olympisch Comité geraadpleegde bio-mecaniciens stelden eerst dat de Zuid-Afrikaanse sprinter met zijn twee beenprothesen een te groot competitief voordeel zou halen ten opzichte van zijn valide tegenstanders. Daarna kwamen ze op hun beslissing terug en stemden toch in met zijn deelname aan de wedstrijden voor valide atleten. Maar uiteindelijk haalde Oscar Pistorius niet de vereiste resultaten voor deelname aan de Olympische Spelen. Toch blijkt uit dit recente feit dat de technologie de natuur voorbijsteekt. Voor gewrichtsprothesen staat men momenteel evenwel nog niet zo ver, maar er is toch al reden tot enthousiasme.

Knappe technologie

Een tiental jaar geleden stelde het Oostenrijkse merk Otto Bock Health Care aan de pers een nieuw model voor dat de naam "C-Leg" droeg en dat bestemd was voor mensen met een dijbeenamputatie. Dit kunstbeen is voorzien van een kleine hydraulische, op batterijen werkende motor die op mechanische wijze controle uitvoert op de buigbeweging van de knie. Op zich niets uitzonderlijks, ware het niet dat de C-Leg zich aanpast aan de manier van stappen van zijn eigenaar. Het been is namelijk uitgerust met kleine elektronische sensoren die zich in het scheenbeen bevinden en die informatie sturen (a rato van 60 boodschappen per seconde) naar een microprocessor, die vervolgens de amplitudeparameters en de snelheid van de beweging vastleggen. De persoon in kwestie kan zonder probleem stappen op een onregelmatig en ruw terrein, versnellen en zelfs rennen! Allemaal prestaties die voordien gewoon ondenkbaar waren.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist op 29/07/2008