Spoor zelf huidkanker op!

Iedereen kan huidkanker opsporen. Dit zelfonderzoek berust op het zorgvuldig screenen van elk stukje huid op zoek naar mogelijke aanwijzingen. Maar welke zijn die aanwijzingen die u op uw huid en op die van uw partner kunt ontdekken en die u op het spoor kunnen brengen van een mogelijke kanker?

• Hou uw moedervlekken goed in de gaten
• Huidkanker: welke zijn de op te sporen aanwijzingen?
• Melanomen lijken niet allemaal op elkaar...
• Wie loopt de meeste risico's om huidkanker te ontwikkelen?

Hou uw moedervlekken goed in de gaten

Met jaarlijks 8400 nieuwe gevallen in Frankrijk alleen, is het melanoom, de gevaarlijkste huidkanker, bijzonder te duchten. Des te meer omdat het steeds vaker voorkomt in een tijd waarin zoveel mensen graag vele uren in de zon vertoeven. Vandaar het belang om een melanoom te kunnen opsporen, zodat het snel en zo doeltreffend mogelijk kan behandeld worden.
Er zijn aanwijzingen die een dermatoloog niet kunnen misleiden, vandaar het belang om hem in geval van twijfel regelmatig te raadplegen. Daarnaast wordt zelfonderzoek van de huid ten zeerste aanbevolen.
Omdat niet elk stukje huid voor ons zichtbaar is, doet u er goed aan met uw partner af te spreken om elkaars rug, schouders en billen te controleren.
Deze wederzijdse screening op huidkanker zou best tweemaal per jaar plaatsvinden.

Huidkanker: welke zijn de op te sporen aanwijzingen?

• Een huidletsel dat niet goed geneest en dat al 3 à 4 maanden aanwezig is.


• Een huidvlek of moedervlek die van grootte of uitzicht verandert, die begint te bloeden of waarvan de gevoeligheid wijzigt.


• Meestal wordt elk huidletsel dat aan de volgende criteria beantwoordt, als verdacht beschouwd:
  - een asymmetrische vorm,
  - onregelmatige randen,
  - niet homogeen van kleur,
  - een diameter die groter is dan 5 mm en die nog groter wordt,
  - een moedervlek die van vorm, uitzicht, grootte of kleur verandert of die ruw of oneffen wordt.

Ontdekt u deze symptomen, dan moet u alert reageren en meteen een arts raadplegen.

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles op 12/04/2010

Bronnen: Syndicat national des dermatologues vénéréologues (Franse nationale vereniging van dermatologen en venerologen), www.syndicatdermatos.org.