• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    1 mening
  • Commentaren (0)

Spondylolisthesis: de rugpijn van de sportbeoefenaar

Spondylolisthesis: de rugpijn van de sportbeoefenaarBij de uitoefening van sommige sporttakken wordt de wervelkolom zo ruw behandeld dat er op min of meer lange termijn spondylolisthesis ontstaat. Wat houdt deze rugaandoening eigenlijk in?

Spondylolisthesis: als een wervel begint te schuiven


De term spondylolisthesis komt uit de Griekse woorden "spondulos" (wervel) en "olisthêsis" (afglijding). Hij verwijst naar een afglijden naar voren van een deel van de wervelkolom, wat tamelijk vaak voorkomt tijdens de groei van sportende kinderen. Het kan inderdaad gebeuren dat de laatste lumbale wervels door de druk vervormen, of uitzonderlijk zelfs in twee delen breken ter hoogte van de "isthmi". Aanvankelijk is spondylolisthesis niet altijd pijnlijk. Door de ongewone druk op de tussenwervelschijven wordt de aandoening geleidelijk aan wel pijnlijk. Sommige sporttakken hebben hier veel meer mee te maken dan andere. De wervelkolom ziet veel af ten gevolge van hevige en herhaalde belastingen tijdens het turnen (16,3 gevallen per 100 turners). Ook andere sporttakken worden niet gespaard: judo (12,8%), voetbal (16,4%), atletiek (16,2%), wielrennen (15,2%) en zwemmen (7,4%) komen op het lijstje voor, maar alle records worden gevestigd door het duiken, waar 43,4% van de jonge beoefenaars last heeft ter hoogte van de lumbale wervels (*). Bij de sprong van de hoge springplank, is de schok vrij hevig wanneer de duiker het water raakt en ook bij de afsprong is de ruggengraat onderhevig aan een grote belasting.

De terugkeer van het korset


Wat kunnen we kwetsbare ruggen dan aanraden? Alles hangt af van de mogelijke bewegingen en verschuivingen die de wervelkolom zouden kunnen overkomen. Als er echt sprake is van een verschuiving, kan men beter stoppen met het beoefenen van de sport in kwestie. Het risico om de wervelkolom definitief te beschadigen is dan echt te groot. Naargelang het geval, kan het dragen van een korset gedurende 4 tot 6 maanden aangeraden worden, en dat in de hoop dat zich nieuw bot zal vormen. Een fenomeen dat zich jammer genoeg slechts in de helft van de gevallen voordoet.
Is de schade minder erg, dan kan men blijven sporten. Maar welke beslissing men ook neemt, het is bij spondylolisthesis echt noodzakelijk om maatregelen te nemen om de wervelkolom te ontzien. Zware inspanningen en overbodige kilo's moeten koste wat het kost vermeden worden. Laten we ten slotte nog aandringen op een versteviging van de buikspieren, zodat de druk op de wervelkolom kan afnemen. Als men tijdig maatregelen treft, kan men het afglijden van de wervel(s) stabiliseren, zodat de persoon in kwestie een vrijwel normaal leven kan leiden.

Artikel gepubliceerd door op 15/06/2009

Bronnen: (*) Deze cijfers zijn afkomstig uit een epidemiologische studie uitgevoerd bij 1.430 atleten in 1995: "Spondylolysis in athletes", Journal of Sports Medicine 1995: 18 (4): 317-337.

Vindt u het artikel interessant?