Spondylartritis ankylosans: een moeilijk op te sporen ziekte

Spondylartritis ankylosans is een ziekte die heel moeilijk opspoorbaar is, ook wanneer de ziekte al in een vergevorderd stadium verkeert en ze een heuse handicap is. Op radiografische beelden valt namelijk niets te zien. Het kan ook jonge mensen overkomen dat ze jarenlang lijden voordat men aan spondylartritis ankylosans denkt en de ziekte opgespoord wordt met een adequaat onderzoek.

• De diagnose kan een tiental jaar op zich laten wachten...
• Met welk onderzoek kan de diagnose van SA gesteld worden?
• Hoe kan spondylartritis ankylosans behandeld worden?

De diagnose kan een tiental jaar op zich laten wachten...

Spondylartritis ankylosans (SA) is een reumatische ontstekingsziekte die jonge mensen treft. De ziekte tast de gewrichten van de wervelkolom aan en ook die van de voeten, de benen en de handen. Dat veroorzaakt pijn, stijfheid en intense vermoeidheid.
In veel gevallen hebben patiënten pijn en zijn ze extreem vermoeid zonder dat ze weten dat ze aan SA lijden. Het kan soms jarenlang duren vooraleer de diagnose van de ziekte gesteld wordt.
Vaak valt er op de radiografie niets te zien, terwijl de ontsteking er wel degelijk is, meer bepaald ter hoogte van de peri-articulaire gewrichten, de pezen en de ligamenten. Dat verklaart de pijn en de invaliditeit bij mensen die aan SA lijden. Veel mensen die het etiket 'fibromyalgie' opgekleefd krijgen, zijn in feite patiënten met spondylartritis ankylosans.

Met welk onderzoek kan de diagnose van SA gesteld worden?

Een MRI met een injectie van gadolinium is het enige onderzoek dat de aanwezigheid van ontstekingen ter hoogte van de zachte weefsels rond de botten kan aantonen.
Probleem is dat MRI's alleen in een aantal gespecialiseerde diensten worden uitgevoerd.

Iemand die typische ontstekingspijn heeft, die 's nachts wakker wordt, 's morgens stijf is, een functionele handicap heeft en chronische vermoeid is en bij wie er geen verklaring wordt gevonden voor de symptomen zou aan SA moeten denken en vragen om een MRI met gadolinium voorgeschreven te krijgen.

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles op 08/10/2007 - 23:00