Slapen: niet te veel, niet te weinig... om langer te leven

Onze grootmoeders hebben ons steeds aangeraden 8 uur per nacht te slapen, maar misschien helpt dat ons niet om langer te leven. Volgens een Amerikaanse studie is de mortaliteit bij personen die veel (8 uur of meer) of te weinig (minder dan 4,5 uur) slapen, 12 tot 15% hoger.

• Voor enkele minuten meer...

Tijdens de slaap vermindert het lichaam zijn energieverbruik ter compensatie van de calorieën die tijdens de waaktoestand werden verbruikt. We hebben allemaal reeds kunnen ervaren welk effect de duur van de slaap heeft op onze vitaliteit. Meerdere studies hebben trouwens aangetoond dat de slaap een invloed heeft op de gezondheid. Kan de slaap een invloed hebben op onze levensverwachting? Misschien wel, volgens een Amerikaanse studie die in de Archives of General Psychiatry werd gepubliceerd.

Voor enkele minuten meer...

Onderzoekers uit Californië hebben een studie uitgevoerd bij meer dan 1 miljoen personen van 30 tot 102 jaar. In de studie werden meerdere parameters in beschouwing genomen, zoals leeftijd, voeding, lichaamsbeweging, medische voorgeschiedenis, rookgedrag en gemiddelde duur van de nachtrust.Daarbij is gebleken dat personen die 6 tot 7 uur per nacht slapen, het langst leven; personen die 7 uur per nacht slapen, leven zelfs nog langer. Personen die 8 uur slapen, leven 12% minder lang, en personen die minder dan 4,5 uur of meer dan 8 uur slapen, leven 15% minder lang. De onderzoekers stelden vast dat nachten langer dan 8 uur gepaard gaan met een hoger risico op kanker, hart- en vaatziekten en beroerte (CVA). Wat precies het oorzakelijk verband is, is echter nog niet duidelijk.Personen die klagen over slapeloosheid, kunnen echter "op hun twee oren slapen": volgens de studie hebben episoden van slapeloosheid geen enkele invloed op de levensverwachting. Integendeel, personen die slaapmiddelen nemen, lopen een groter risico vroeger te sterven. Als u kan kiezen, neemt u dus beter een goed boek dan een slaappil!

Artikel gepubliceerd door Aanpassing: Pierre Dewaele op 02/03/2002

Bronnen: Kriple D.F. et Coll. Arch. Gen. Psychiatry. 2002; 59: 131-136