- Favorieten
-
Delen
Naar een vriend sturenNAAR EEN VRIEND STUREN close
Boodschap ter attentie van de internetbezoeker die zijn formulier invult
Slapeloosheid: cognitieve gedragstherapieën zijn doeltreffend - Afprinten
-
- Raadplegingen (4643)
- Commentaren (0)
Slapeloosheid: cognitieve gedragstherapieën zijn doeltreffend
Volgens een recent onderzoek, zijn cognitieve gedragstherapieën (CGT) doeltreffend bij sommige slaapstoornissen, in het bijzonder bij slapeloosheid. Maar wat zijn die cognitieve gedragstherapieën en hoe komt het dat ze mensen die last hebben van slapeloosheid, kunnen helpen?
- Cognitieve gedragstherapieën zorgen voor verbetering in geval van slaapstoornissen
- Cognitieve gedragstherapieën en slapen, een kwestie van conditionering
- Hoe slagen cognitieve gedragstherapieën erin slaapstoornissen te overwinnen?
Cognitieve gedragstherapieën zorgen voor verbetering in geval van slaapstoornissen
Cognitieve gedragstherapieën zijn een geheel van therapieën die tot doel hebben psychologische problemen op te lossen door in te werken op gedachten (het cognitieve aspect) en op gedragingen. De oorzaken van de malaise zijn in dit geval niet het belangrijkste. Het doel van de therapie is aan de patiënt te leren hoe hij moet veranderen zodat verbetering kan optreden in zijn probleem.
Een studie (1) uitgevoerd door een Amerikaans team heeft onlangs aangetoond dat deze aanpak doeltreffend is in de strijd tegen de slapeloosheid bij bejaarden die last hebben van pijn te wijten aan artritis. Een ander onderzoek (2) geeft aan dat cognitieve gedragstherapieën even nuttig zijn bij de bestrijding van slaapstoornissen bij baby's en hun ouders. We kunnen ons afvragen hoe het komt dat cognitieve gedragstherapieën helpen bij zo'n verschillend publiek?
Cognitieve gedragstherapieën en slapen, een kwestie van conditionering
Slapeloosheid is dikwijls het gevolg van contraproductieve conditionering (het aanleren van een verband tussen twee gedragingen). Een voorbeeld: na een periode met slaapstoornissen omwille van intense stress, lopen we het risico onbewust een verband te leggen tussen gaan slapen enerzijds en angstgevoelens en moeilijkheden om in slaap te vallen anderzijds. Zo ontstaan langdurige slaapstoornissen, zelfs wanneer de oorspronkelijk oorzaak (de stress) verdwenen is. Cognitieve gedragstherapieën werken enorm in op die conditionering. Ze beïnvloeden de verbanden die tot problemen leiden door ze te vervangen door andere, die wel positief zijn en die de persoon in kwestie opnieuw voldoende uren slaap zullen bezorgen. Op deze manier kan deze therapie dus bijzonder doeltreffend zijn bij slapeloosheid.
