Senioren: wees op uw hoede voor ondervoeding

De gevaren van ondervoeding beginnen langzaam maar zeker tot de media door te dringen. Ondervoeding bij senioren is nochtans een ernstig probleem, dat de mobiliteit vermindert en de kostprijs van de gezondheidszorg aanzienlijk doet stijgen.

• Meer dan de helft van de senioren loopt het risico op ondervoeding
• Wat is ondervoeding?
• Wat kan men doen tegen ondervoeding?

Meer dan de helft van de senioren loopt het risico op ondervoeding

Onlangs werd in België door artsen, in samenwerking met een merk van producten voor de 'hervoeding' van senioren, een onderzoek uitgevoerd. 5334 personen ouder dan 70 jaar, van wie sommigen nog thuis en anderen in een rusthuis wonen, namen deel aan het onderzoek. De resultaten weerspiegelen het belang van het probleem, zeker als we rekening houden met de vergrijzing van de bevolking. 16% van de deelnemers aan het onderzoek verkeerde in een bewezen staat van ondervoeding, en bij 57% was het risico op ondervoeding aanwezig. Deze percentages zijn wellicht iets te hoog geschat, omdat de meeste deelnemers aan het onderzoek in een rusthuis verblijven. Het feit dat men in een instelling verblijft, is inderdaad een factor die de kans op ondervoeding verhoogt. Wanneer we de cijfers op nationaal vlak gaan bekijken, moeten we wel beseffen dat het hier om duizenden mensen gaat. Ondervoeding gaat bovendien gepaard met een vermindering van de mobiliteit en met een hogere kostprijs van de gezondheidszorg: over welke ziekte het ook moge gaan, de behandeling zal duurder zijn als de patiënt ook lijdt aan ondervoeding.

Wat is ondervoeding?

Ondervoeding wordt omschreven als een pathologische toestand waarbij de noodzakelijke energieaanvoer van het lichaam niet gedekt wordt door de inname van voedsel. Bij senioren vertaalt ondervoeding zich gewoonlijk in een aanzienlijk tekort aan eiwitten. Deze toestand wordt in de hand gewerkt door sommige ziekten (kankers, spijsverteringsziekten, dementie, mond- en tandproblemen), maar ook door psychosociale omstandigheden zoals eenzaamheid en depressieve gevoelens. Voor de diagnose van ondervoeding, wordt met verschillende criteria rekening gehouden. Het eerste is onvrijwillig gewichtsverlies. Een persoon wordt beschouwd als ondervoed wanneer hij in één maand tijd meer dan 5% van zijn gewicht verliest of meer dan 10% binnen zes maanden. Er wordt eveneens rekening gehouden met de BMI (Body Mass Index): bij een BMI lager dan 21, wordt de situatie verontrustend, terwijl een BMI lager dan 18 een ernstige ondervoeding laat vermoeden. Zijn beide factoren aanwezig - gewichtsverlies en een lage BMI - dan wordt een bloedonderzoek aangeraden om te bevestigen dat er inderdaad sprake is van een tekort aan voedingsstoffen.

Artikel gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 23/08/2009 - 23:00

Bronnen: Nutricia Advanced Medical Nutrition Synthese van de professionele aanbevelingen van de Franse 'Hoge Gezondheidsautoriteit' (Haute Autorité de Santé)