Schildklierknobbeltjes: warm of koud?

De koude knobbeltjes

Koude noduli komen het meest voor. Het probleem is dat ze kwaadaardig kunnen worden, maar wel slechts in een beperkt aantal gevallen: zowat 5 à 10% van de koude noduli is kwaadaardig. Koude noduli moeten dus goed in het oog gehouden worden. Ze worden pas verwijderd wanneer ze kwaadaardig of zelfs verdacht zijn.

Hoe een warme knobbel onderscheiden van een koude?

Een echografie van de schildklier is interessant om de aanwezigheid van knobbeltjes op te sporen en hun juiste aantal, grootte en algemeen uitzicht te kennen. Toch kan enkel een scintigrafie het onderscheid maken tussen koude en warme noduli. Bij dit onderzoek wordt een kleine hoeveelheid radioactieve stof toegediend. Deze wordt door de schildklier opgenomen. De radioactiviteit is relatief belangrijk in de buurt van warme noduli en vrij zwak in de omgeving van koude noduli.
Om te weten of een koud knobbeltje kwaadaardig is of niet, moet men enkele cellen van het schildklierweefsel afnemen. Dat gebeurt via een punctie in de knobbeltjes met een zeer fijne naald (rechtstreeks of onder echografische begeleiding). Na deze biopsie worden de cellen onder de microscoop geanalyseerd om te bepalen of ze al dan niet kwaadaardig zijn. Indien dat het geval is, moeten de knobbeltjes weggenomen worden. Indien niet, dan moeten ze toch goed in het oog gehouden worden.

* De schildklierhormonen dragen bij tot de goede werking van de organen. Ze spelen onder andere een rol bij de thermogenese, de regulering van het hartritme, de ontwikkeling van de hersenen, de groei en de vernieuwing van de botten, de stofwisseling van vetten en suikers, enz. Er bestaan twee schildklierhormonen, T3 en T4 genoemd omdat ze respectievelijk drie en vier atomen jodium bevatten.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 18/11/2008

Bronnen: "C'est la thyroïde, docteur?" ("Is het de schildklier, dokter?"), Dr. Gabrielle Cremer, uitg. Alpen.