Schildklier

Gepubliceerd op 11/04/2003 - 00h00
-A +A

PUB

Inleiding

De schildklier (glandula thyreoïdea) is een klier met inwendige afscheiding, bestaande uit twee ter weerszijden van de luchtpijp gelegen, met elkaar verbonden lobben, die zijn opgebouwd uit kleine, met een taaie vloeistof gevulde blaasjes. Er worden twee hormonen afgescheiden, namelijk thyroxine en trijoodthyronine, die een belangrijke invloed hebben op de stofwisseling van bijna alle cellen en weefsels in het lichaam.De schildklier ligt aan de voorzijde van de hals en bedekt het schildkraakbeenstuk van het strottenhoofd en de bovenste ringen van de luchtpijp aan de voorzijde. Aan de achterzijde van de twee schildklierlobben bevinden zich de vier bijschildkliertjes.De schildklier weegt bij de volwassenen 15-25 gram en bij is daarmee een van de grootste klieren met inwendige afscheiding (endocriene klieren) in het lichaam. De twee lobben of kwabjes zijn met een bruggetje van schildklierweefsel aan elkaar verbonden. Elk kwabje bestaat uit een groot aantal ronde blaasjes (follikels) van microscopisch kleine afmeting. De wand van deze blaasjes bestaat uit eenlagig dekweefsel. De cellen van dit dekweefsel vormen een eiwitachtige stof (colloïd) waaraan de hormonen gebonden zijn. Deze stof wordt eerst in de blaasjes uitgestort en er later weer door hetzelfde dekweefsel uit teruggenomen om naar behoefte aan de bloedbaan te worden afgegeven. De hormonen zijn beide jodiumhoudende aminozuren en voor de normale ontwikkeling van de schildklier zijn ook sporen jodium in het voedsel nodig. De aminozuren worden aan een eiwit (globuline) gebonden en in de blaasjes opgeslagen.De werking van de schildklier wordt geregeld door het hersenaanhangsel. In bepaalde celgroepen van de voorkwab van het hersenaanhangsel wordt, onder invloed van een bepaalde stof (releasing factor) uit de tussenhersenen, het zogenoemde thyreotrope hormoon afgescheiden. Wanneer het hersenaanhangsel meer thyreotroop hormoon produceert en afgeeft aan de bloedbaan, komt er meer schildkierhormoon in de bloedsomloop. Omgekeerd wordt bij een hoog gehalte aan schildklierhormoon in het bloed de afscheiding van het thyreotrope hormoon uit het hersenaanhangsel geremd. Op deze manier wordt een evenwichtstoestand bereikt (het zogenaamde terugkoppelingsmechanisme of feedback).

Schildklierhormonen

De schildklierhormonen bestaan uit twee vormen: het thyroxine en het trijoodthyronine die beide voornamelijk de celstofwisseling regelen en in de groeiperiode van grote betekenis zijn. Een cel die arbeid verricht neemt zuurstof en voedingsstoffen op en geeft producten en afvalstoffen af aan de bloedbaan. Deze processen worden in belangrijke mate bestuurd door het schildklierhormoon.In de puberteit toont de schildklier een verhoogde activiteit. Het groeihormoon dat door het hersenaanhangsel wordt afgescheiden kan pas volledig werken in aanwezigheid van voldoende schildklierhormoon, zodat het essentieel is voor de groei van het individu tot volwassenheid. Er kan zowel een overproductie als een tekort aan schildklierhormoon optreden. De hoeveelheid hormoon in het bloed kan met behulp van een scheikundige bepaling in een kleine hoeveelheid afgenomen bloed worden vastgesteld. Het is een uiterst gevoelige en betrouwbare methode waarbij de hoeveelheid aan eiwit gebonden jodium wordt bepaald.

Gepubliceerd op 11/04/2003 - 00h00
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB
Lees ook
Sleutelperiodes voor schildklierstoornissen Geüpdatet op 30/10/2007 - 00h00

De schildklier speelt een belangrijke rol in onze gezondheid. Stoornissen in de werking van de schildklier kunnen op elke leeftijd voorkomen, maar vooral bij de geboorte met de zogeheten aangeboren hypothyroïdie (wat ook systematisch onderzocht wordt...

Meer artikels